Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 18 października 2021, mija rocznica śmierci:
br. Dawid Bieliński (†1982)
ks. Zygmunt Rut (†1992)
s. Dorota Adamczak (†1992)

Wczoraj, to jest 17.10.2021, miała miejsce rocznica śmierci:
s. Maria Grabowska (†1949)

W dniu jutrzejszym, to jest 19.10.2021, przypada rocznica śmierci:
s. Zofia Suchecka (†2020)

LIEDTKE Bronisław (1922 – 1986), ksiądz, rekolekcjonistaLIEDTKE Bronisław (1922 – 1986), ksiądz, rekolekcjonista

Urodził się 18 IX 1922 w Chojnicach, w diecezji chełmińskiej. Był jedynym dzieckiem wojskowego Franciszka i Marii z d. Lorek. Od 6. roku życia uczęszczał do 7-klasowej szkoły powszechnej w Chełmnie, kończąc tam 6 klas. W 1935 zdał egzamin i został przyjęty do pallotyńskiego gimnazjum w Chełmnie, gdzie ukończył 3 klasy, a następnie w 1938 został skierowany do Collegium Marianum; po zdaniu egzaminów przyjęto go tu do IV klasy, którą ukończył w 1939. W czasie wojny przebywał w Chełmnie, pracując od 1942 jako biuralista w firmie Lehmann – wikliniarni, a przed końcem wojny – fizycznie w różnych zakładach i fabrykach. Po wkroczeniu wojsk radzieckich do Chełmna pracował jako pomocnik referenta w Wydziale Powiatowym w Referacie Opieki Społecznej. 14 V 1945 powołano go do wojska polskiego, w którym przebywał w stopniu kaprala do czasu demobilizacji (19 VII 1946). Do stowarzyszenia wstąpił 16 VIII 1946 w Sucharach. Strój pallotyński otrzymał tam 26 VIII z rąk ks. Jana Maćkowskiego. Pierwszą profesję złożył 15 VIII 1948 w Ząbkowicach Śląskich na ręce ks. prowincjała Stanisława Czapli, a wieczną 15 VIII 1951 w Ołtarzewie na ręce ks. Józefa Wróbla. Studia filozoficzne odbył w Ząbkowicach i Ołtarzewie (1947-49), a teologiczne w Ołtarzewie. Pracę seminaryjną napisał pt. Zagadnienie obrządku słowiańskiego w pierwotnym Kościele polskim (1952). Święcenia kapłańskie przyjął w Ołtarzewie 29 VI 1952 z rąk bpa Wacława Majewskiego, sufragana warszawskiego.

W 1953 został skierowany na pierwszą placówkę do Poznania i przydzielony do pracy duszpasterskiej, z poleceniem, aby przygotowywał się do „zawodu misjonarza i rekolekcjonisty”. W następnych latach pełnił funkcję wikariusza parafialnego w Kielcach, Gdańsku i Chełmnie. W 1959 został proboszczem w Kielcach i sprawował ten urząd przez 3 lata, a następnie wrócił do Gdańska, aby podjąć pracę rekolekcjonisty. Jednak z powodów zdrowotnych przeszedł wkrótce do pracy duszpasterskiej wśród współpracowników stowarzyszenia. Dzięki jego zaangażowaniu i inicjatywom doszło do systematycznej posługi duszpasterskiej wśród współpracowników, a sama działalność nabrała nowych form i imponujących rozmiarów. W latach 1975-78 obsługiwał samodzielną placówkę w Goryniu, w diecezji warmińskiej. Z powodów zdrowotnych został odwołany z Gorynia i przez 7 kolejnych lat był kapelanem misjonarek Świętej Rodziny w Legionowie.

W tym okresie cierpiał na obrzęk płuc, dokuczało mu serce; w ostatnim czasie przez kilka miesięcy przechodził ostre zapalenie płuc z powodu niewyleczenia grypy. Z tych wszystkich chorób z pomocą ludzką i boską dźwigał się i wracał z radością do swoich kapłańskich obowiązków. Ostatecznie ponownie znalazł się w szpitalu na Bródnie. Przebywał tam przez 3 tygodnie z powodu wirusowego zapalenia oskrzeli. W przeddzień śmierci odwiedził go prowincjał ks. Henryk Kietliński. Ksiądz Bronisław cieszył się, że wraca do sił i zapowiadał, że za 2 dni opuści szpital i po krótkim wypoczynku w Warszawie powróci do Legionowa. Zmarł 26 IX 1986 o godz. 6.15 w Warszawie, w szpitalu na Bródnie. Bezpośrednią przyczyną śmierci był zator mózgu.

Msza koncelebrowana za zmarłego została odprawiona 30 IX w kościele seminaryjnym w Ołtarzewie. Przewodniczył jej i wygłosił homilię ks. wiceprowincjał Henryk Kietliński. Wzięło w niej udział 67 kapłanów oraz 2 księża duszpasterze z Legionowa. Przybyła też duża grupa sióstr zakonnych i delegacja parafian z Gorynia. Ksiądz Bronisław został pochowany w kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu ołtarzewskim zgodnie z jego życzeniem („Tyle lat żyłem poza wspólnotą, chciałbym choć spocząć we wspólnocie” – słowa, które skierował do swego przełożonego).

Praca rekolekcyjna i misje ludowe były jego pasją. Przez wiele lat wędrował po całej Polsce, głosząc słowo Boże z mocą i poświęceniem. Jego nauki trafiały do serc, przemieniały i nawracały ludzi. W nauczaniu i w życiu był absolutnie wierny nauce Kościoła. Odznaczał się wielką delikatnością sumienia, ogromną rzetelnością i dokładnością w pracy. Chętnie służył wiernym w konfesjonale aż do umęczenia, zwłaszcza w ostatnich latach. Był kapłanem gorliwym, wiernym i oddanym sprawie Bożej. „Uobecniał on wśród nas Chrystusa Lekarza przez umiłowanie konfesjonału, Chrystusa Dobrego Pasterza poprzez szukanie tych, co zaginęli” (H. Kietliński). Na serio dążył do świętości, stawiając sobie wysokie wymagania. Prawo stowarzyszenia starał się znać na pamięć i wcielać je w życie, a jego ubóstwo było wprost budujące i przypominało postawę św. Wincentego Pallottiego – akceptował je, ponieważ chciał być wolny.

Już na deskach teatru seminaryjnego w Ołtarzewie dał się poznać jako najlepszy aktor w rolach komicznych. Swoim przyjaznym uśmiechem i zarażającym humorem wnosił do codziennego życia wiele radości i optymizmu, tworząc klimat braterstwa. Jednocześnie był człowiekiem prowokującym dyskusje, w których jego bezkompromisowe wypowiedzi świadczyły o radykalnej postawie kapłańskiej. Każdą mszę odprawiał z wyjątkową pobożnością. Bolał, gdy z powodu choroby nie mógł każdego dnia odprawiać Najświętszej Ofiary, i cieszył się, gdy wracał do sił, by móc stanąć przy ołtarzu. Cenił sobie nawiedzenia Najświętszego Sakramentu.

Ważną cechą jego charakteru była prawość i delikatność sumienia. Do każdego człowieka odnosił się z głębokim szacunkiem. Był wrażliwy na krzywdę, kłamstwo i niesprawiedliwość, dlatego natychmiast reagował, protestował i stawał w obronie skrzywdzonego. Całym sercem szukał prawdy i tylko prawdy i głosił ją ludziom. Jej umiłowanie i rzetelność to jego charakterystyczne rysy. Uczestniczył czynnie w życiu wspólnotowym. Umiał powiedzieć słowo uznania. Cieszył się autentycznie z osiągnięć i inicjatyw współbraci. Był człowiekiem nadziei, która płynęła z żywej wiary. Miał głęboką cześć dla Matki Bożej i miłość do matki ziemskiej. W związku z tym w VIII 1971 prosił prowincjała o pozwolenie na pobyt poza domem gdańskim na nieokreślony czas, ponieważ chciał zaopiekować się matką, która ciężko zachorowała w wyniku prawostronnego porażenia. Pisał: „Jestem jej jedynym opiekunem! Cały ten czas będę przebywał w Chełmnie, skąd roztoczę opiekę nad chorą matką”.

Ostatnio zmodyfikowano: 12 stycznia 2015 (uzupełniono 13 kwietnia 2020)
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 327-329


Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 25 marca 2021

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2021):ks. Błaszczak Jerzy (†15 I 2021), ks. Rykaczewski Tadeusz (†9 II 2021), s. Wojtczak Urszula (†9 I 2021).

-(2020):br. Cuper Jan (†18 II 2020), ks. Domagała Stefan (†24 X 2020), ks. Domański Ryszard (†10 XI 2020), ks. Dragiel Mirosław (†30 X 2020), ks. Dzwonkowski Roman (†30 XII 2020), s. Hetnał Maria (†14 VI 2020), ks. Kantor Wiesław (†5 V 2020), s. Klekowska Mariola (†27 XII 2020), ks. Kobielus Stanisław (†3 I 2020), ks. Korycki Jan (†31 VII 2020), ks. Latoń Jan (†7 V 2020), ks. Lisiak Józef (†27 XI 2020), ks. Liszewski Józef (†18 III 2020), s. Otta Agnieszka (†15 VII 2020), ks. Młodawski Grzegorz (†22 XI 2020), ks. Pytka Kazimierz (†5 XI 2020), s. Smentoch Kryspina (†14 X 2020), s. Suchecka Zofia (†19 X 2020), ks. Szewczul Jerzy (†6 X 2020), s. Wołosewicz Wirginitas (†17 V 2020), ks. Żemlok Józef (†16 III 2020).

Liber mortuorum w 2020 r. Przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną przez niego „Księgę zmarłych pallotynów”. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie Seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały napisane przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl, pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od listopada 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie Polskich pallotynów i Pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 r. strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostępna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl
e) W 2015 r. strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 88 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). Tego roku, praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi pod konkretnym biogramem. Pod określeniem Zmienione lub Uzupełnione biogramy autor ma na myśli nie tylko istotną lub większą partię zmian, ale i pewne drobne informacje, które pojawiały się niezależnie od ich zaznaczenia. W 2016 r. dodano 28 nowych biogramów, zaś w 2017 r. pojawiło się 14 biogramów.

2. Stan aktualny biogramów
a) W latach 2018-20 strona Liber mortuorum poszerzyła się o 24 nowych biogramów. W grupie Polskich pallotynów i Pallotynek znalazły się następujące biogramy: s. Speransa Joniec (†11 II 2018), s. Teresa Matula (†1 VI 2018), ks. Jerzy Maj (†24 VI 2018), br. Jan Bandoszek (†28 VII 2018), ks. Tadeusz Płonka (†24 VIII 2018), ks. Bogdan Kusznir (†26 VIII 2018), s. Majola Rataj (†6 XI 2018) , s. Jadwiga Waszczeniuk (†17 XI 2018), ks. Józef Świerkosz (†20 XII 2018) , ks. Andrzej Biernacki (†23 XII 2018), s. Władysława Sitarz (†27 IV 2019) , s. Helena Szaniawska (†22 VII 2019), ks. Witalij Wezdeckij (†24 VIII 2019), s. Martyna Gumul (†9 IX 2019), s. Estera Stachnik (†20 IX 2019), ks. Kazimierz Czulak (†29 IX 2019), br. Tadeusz Wojciechowski (†12 XII 2019), ks. Stanisław Kobielus (†3 I 2020), br. Jan Cuper (†18 II 2020), ks. Józef Żemlok (†16 III 2020) i ks. Józef Liszewski (†18 III 2020). Grupę Przełożonych Generalnych i pallotyńskich biskupów reprezentują: bp Konrad Walter (†20 IX 2018), bp Thomas Thennatt (†14 XII 2018) i bp Alojzy Orszulik (†21 II 2019) .

Tabela. Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014-2020 r.
Kategorie pallotyńskich biogramów

XII
2014

XII
2015

XII
2016

XII
2017

XII
2018

XII
2019

2020
Polscy pallotyni 368 377 387 395 401 404 +10
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 18 18 18 18  
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 20 22 23 25  
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 6 6 6 6  
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 11 13 13 13  
Ekspallotyni (**) 23 23 25 25 25 25  
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 113 114 118 122  
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- 7 8 8 8  
Razem 471 559 587 601 612 621 +10

b) W latach 2018-19 autor strony przeprowadził kwerendę materiałów zawartych w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej). Niezależnie od tego, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji. Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 stycznia 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 13 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺.
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 6 biogramów. Są to życiorysy: bł. Richarda Henkesa (†1945), bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857), Josefa Englinga (†1918), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bpa Heinricha Vietera (†1914).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też miejsca pochówków pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, spoczywających na ziemi polskiej, pallotynek i ekspallotynów. Pierwotna wersja została umieszczona 31 października 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Grupa aktualnie obejmuje 8 nazwisk i będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku 2016 r. dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu). W 2020 r. w miejsce w.w. Rocznic pojawi się Kalendarium pallotyńskie, które autor systematycznie publikuje na swoim profilu FB - https://www.facebook.com/profile.php?id=100012227057005.
i) Spośród innych planów na rok 2020 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2019) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) na adres e-mailowy: stansac@wp.pl lub listownie na adres: Pallotyński Instytut Historyczny, ul. Skaryszewska 12, 03-802 Warszawa.

Stroną techniczną Liber mortuorum już od 11 lat (od 2009 r.) zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za lata współpracy, cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 4 III 2020
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.