Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 20 stycznia 2019, mija rocznica śmierci:
ks. Francesco Vaccari (†1856)
ks. Józef Musioł (†2006) **

Wczoraj, to jest 19.01.2019, miała miejsce rocznica śmierci:
Brak wspomnienia zmarłych

W dniu jutrzejszym, to jest 21.01.2019, przypada rocznica śmierci:
Brak wspomnienia zmarłych

TURECKI Józef (1919 – 1985), ksiądz, profesor i dyrektor Collegium Marianum, ekonom prowincjalny, profesor seminarium w OłtarzewiePROWINCJA CHRYSTUSA KRÓLA

TURECKI Józef (1919 – 1985), ksiądz, profesor i dyrektor Collegium Marianum, ekonom prowincjalny, profesor seminarium w Ołtarzewie

Urodził się 15 IX 1919 w Staniątkach, w diecezji krakowskiej, jako syn Franciszka i Franciszki z d. Dudek. Od 2 IX 1931 był uczniem pallotyńskiego gimnazjum w Wadowicach. Po ukończeniu 5-letniej nauki w pallotyńskim Collegium Marianum, otrzymał sutannę 24 IX 1936 z rąk ks. Jana Maćkowskiego. Pierwszą profesję złożył 24 IX 1938 w Sucharach, natomiast wieczną 24 IX 1941 w Ołtarzewie – obie na ręce ks. Maćkowskiego. Studia filozoficzne odbył w Sucharach i Wadowicach (1938-40), teologiczne w Ołtarzewie, Wadowicach i prywatnie w Staniątkach (1940-44). Święcenia kapłańskie otrzymał 2 V 1943 w Kalwarii Zebrzydowskiej z rąk abpa krakowskiego Adama Stefana Sapiehy.

W latach 1944-48 studiował filologię klasyczną na UW i w Krakowie na UJ (najpierw w Warszawie, następnie w Krakowie, a później znów w Warszawie). Stopień magistra uzyskał w 1948 na podstawie pracy De Euripidis fabula, cui „Alcestis” inscribitur. Po studiach został skierowany do Chełmna jako nauczyciel języka łacińskiego w pallotyńskim gimnazjum. W 1953 został przeniesiony do seminarium na Kopcu w Wadowicach, gdzie wykładał Pismo Święte i teologię fundamentalną. Tam pełnił jednocześnie funkcję prefekta studiów oraz wicerektora. Po roku przerwy, w czasie której od 29 VIII 1956 pełnił obowiązki ekonoma prowincjalnego (z zamieszkaniem w Otwocku, a potem w Warszawie), powrócił do Wadowic na stanowisko przełożonego domu i dyrektora pallotyńskiego Collegium Marianum, reaktywowanego po rozwiązaniu w 1952. W 1962, po ponownym i ostatecznym zlikwidowaniu Collegium Marianum przez władze cywilne, złożył rezygnację z funkcji przełożonego domu (pełnił ją w latach 1957-62). Ks. prowincjał Eugeniusz Weron, przyjmując rezygnację, podziękował mu „za wierne i godne sprawowanie odpowiedzialnego obowiązku przełożeńskiego, zwłaszcza w tak krytycznych i bolesnych chwilach likwidacji Niższego Seminarium”.

Został przeniesiony do Ołtarzewa, gdzie uczył języka łacińskiego i greckiego. Od 1963 był też przez 2 lata prefektem alumnów, a jednocześnie wicerektorem i głównym ceremoniarzem w kościele seminaryjnym. W 1966 został mianowany prefektem studiów, a w 1967 rektorem domu w Wałbrzychu. Kiedy po 2 kadencjach odchodził stamtąd, prowincjał Józef Dąbrowski napisał: „Dziękuję przede wszystkim za głęboką troskę i pilność o sprawy domu, kościoła i Prowincji; za szczerą i tak ochoczą współpracę z Zarządem; za troskę o członków i pracę duszpasterską [...]. Dom i kościół odremontowane, kościół wymalowany i przyozdobiony. Ostatnio otrzymał nawet wspaniałe organy. Pełnienie obowiązków rektorskich, zwłaszcza w niektórych okresach, było nad wyraz trudne, a jednak ksiądz pełnił je z wiarą i zaufaniem w Bożą opiekę”.

W 1973 znalazł się ponownie w Ołtarzewie, jako lektor języków klasycznych w WSD. Rok później został także proboszczem przyseminaryjnej parafii w Ołtarzewie. Ponadto był kuratorem pasjonistek i sióstr św. Teresy od Dzieciątka Jezus – cenionym spowiednikiem. W parafii rodzinnej w Staniątkach obchodził 24 IV 1983 jubileusz 40-lecia kapłaństwa. Wśród gości obecna była bratanica jubilata, pallotynka Bernadetta Turecka. Po 10 latach pełnienia urzędu proboszcza na usilne swe prośby odszedł z tej funkcji ze względu na pogarszający się stan zdrowia.

W 1985 przeszedł zawał serca, po którym przebywał przez 2 miesiące na rekonwalescencji w rodzinnych Staniątkach. Powrócił we wrześniu do Ołtarzewa, gdzie alumni przenieśli jego rzeczy osobiste do mieszkania w nowym domu. Na najbliższą niedzielę (29 IX) poprosił o wyznaczenie mu jednej mszy i spowiadanie podczas 2 innych. Podjął się na nowo wykładów języka łacińskiego dla pierwszego kursu alumnów. Wieczorem w sobotę 28 IX zjadł jeszcze kolację, będąc pełen humoru, a idąc do swego pokoju, radośnie rozmawiał ze spotkanymi po drodze współbraćmi. W połowie schodów zatrzymał się, ponieważ poczuł się słabo. Idący obok ks. Jan Siwiec chciał mu pomóc, ale odmówił, bo jak się wyraził, nie chciał przyzwyczajać się na przyszłość. Zrobił następnie kilka kroków, po których upadł i nie wypowiedział więcej żadnego słowa. Lekarz z pogotowia ratunkowego stwierdził już zgon. Stało się to 28 IX o godz. 19.15. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 2 X, a mszy koncelebrowanej przez ponad 100 kapłanów przewodniczył i homilię wygłosił ks. prowincjał Czesław Parzyszek. Pod koniec mszy przemówił ks. dziekan Jan Górny. Ks. Józef został pochowany na ołtarzewskim cmentarzu parafialnym w kwaterze pallotyńskiej. Na cmentarzu zabrał głos m.in. salezjanin, wikariusz z miejscowości rodzinnej zmarłego.

Przez 42 lata spełniał wzorowo swoje obowiązki kapłańskie. Codziennie można było go spotkać w kościele na rozmyślaniu, absencja oznaczała wyjazd lub chorobę. Trzymał się w życiu twardych zasad i miał wielki szacunek do prawd objawionych, które przekazywał z wielką kulturą, umiejętnie i gorliwie. Był mężem silnej i żywej wiary, promieniującej na innych. Był lubiany przez wszystkich, ale zawsze można było go spotkać w kancelarii lub konfesjonale. W każdą niedzielę głosił słowo Boże. Interesował się życiem parafian i był obecny w życiu dzieci, młodzieży i starszych. Co roku pielgrzymował na Jasną Górę. Szedł wtedy do Maryi z torbą podróżną, wsparty o laskę pielgrzyma, aby zanieść tam wszystkie sprawy parafii. Był wierny Kościołowi i przełożonym.

Przez długie lata pracował jako profesor i wychowawca, będąc kompetentny w swoim przedmiocie. Wykłady jego były dobrze przygotowane. Wiadomości, które podawał, nie były tylko suchymi regułami, ale doprawiał je radością i sytuacyjnym humorem. Ks. Turecki żył stowarzyszeniem i był do niego przywiązany w doli i niedoli. Na wszystkich odpowiedzialnych funkcjach (profesor, wychowawca, rektor domu, ekonom prowincjalny, spowiednik sióstr, proboszcz) był wierny złożonym przyrzeczeniom i charyzmatowi założyciela – promieniował kapłaństwem, wewnętrznym spokojem i solidnością.

Był człowiekiem wielkiej kultury i uczciwości. Jego humanitas, niezwykła kultura, poczucie humoru, a równocześnie wrażliwość na ludzkie cierpienie, urzekały. Przed nikim nie zamykał serca. Chociaż był wymagający i stanowczy, każdy mógł liczyć na jego pomoc i obronę. Można powiedzieć, że w swym postępowaniu podobny był do św. Augustyna, który w każdym człowieku jakby pod zasłoną widział tajemnicę Boga, którą zawsze i wszędzie należało uszanować jako wielką świętość. Pracowitość, służba, oddanie bez reszty, wierność i skromność to charakterystyczne cechy postawy ks. Tureckiego.



Fotografia dolna: Mieszkańcy domu Wadowice, 1957. W pierwszym rzędzie siedzą od lewej: br. Marian Nowotnik, br. Józef Dudek, ks. Jan Pawlik, ks. J. Turecki, ks. Michał Muszyński, ks. Zygmunt Kowalczyk, br. Szczepan Orlikowski. W drugim rzędzie stoją od lewej: br. Józef Pałysa, ks. Stanisław Płoński, br. Paweł Błeński, br. Jan Kubiszewski, ks. Władysław Ciastoń. AP 805,2
Ostatnio zmodyfikowano: 12 stycznia 2015
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 549-551


Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 27 grudnia 2018

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2018): br. Bandoszek Jan (†28 VII 2018), s. Joniec Speransa (†11 II 2018), ks. Kusznir Bogdan (†26 VIII 2018), ks. Maj Jerzy (†24 VI 2018), s. Matula Teresa (†1 VI 2018), ks. Płonka Tadeusz (†24 VIII 2018), bp Walter Konrad (†20 IX 2018).

Liber mortuorum w 2018 r. Przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną Księgę zmarłych pallotynów. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały sporządzone przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od XI 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie polskich pallotynów i pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 roku, strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostęna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl

2. Stan aktualny biogramów
a) W 2014 roku strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 86 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). W grupie polskich pallotynów znalazły się nowe biogramy: ks. Stanisława Wojtyły (†17 IV 2015), ks. Wendelina Macieja Rysia (†7 VIII 2015), ks. Feliksa Folejewskiego (†22 IX 2015), ks. Łukasza Śleziaka (†4 XI 2015), ks. Czesława Herlendera (†11 XII 2015), ks. Krzysztofa Syrka (†22 XII 2015) i ks. Łukasza Ciupy (†29 XII 2015). Pallotynów polskiego pochodzenia reprezentują: br. Gerhard Nowak (†31 III 1976) i br. Eduard Ossowski (†14 I 1944). Z pallotynek odeszły do wieczności: s. Judyta Bilicka (†2 I 2015), s. Kazimiera Jurek (†22 I 2015), s. Gaudencja Raczoń (†14 II 2015) i s. Gerarda Kitlas (†5 X 2015).
b) W 2015 r., praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi zarówno pod konkretnym biogramem jak i na pasku: Ostatnie zmiany (w dwóch kategoriach: Nowe biogramy – Od VII 2015 r. i Od I 2016 r. oraz Zmienione lub uzupełnione biogramy – Od VII 2015 r. i Od I 2016 r.). Pod określeniem Zmienione lub uzupełnione biogramy autor ma na myśli raczej istotną lub większą partię zmian, niż tylko pewne drobne informacje, które pojawiają się niezależnie od ich zaznaczenia.
c) W 2016 roku dodano 30 nowych biogramów, zaś w 2017r. dodano 13 biogramów.

Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014, 2015, 2016 oraz 2017r.
Kategorie pallotyńskich biogramów XII 2014 XII 2015 2016 2017
Polscy pallotyni 368 375 +10 +10
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 +2 --
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 +1 +3
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 +1 --
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 +4 --
Ekspallotyni (**) 23 23 +2 --
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 -- --
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- +7 --
Razem 471 557 587 600

c) W 2015 roku autor strony przeprowadził kwerendę materiałów w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w archiwum domu pallotyńskiego w Osny (8 I – 8 II 2015). W kraju wykorzystał częściowo materiały zawarte w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej, VIII 2015). Niezależnie od tego, przez cały rok, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji, m.in. np. od: ks. dra Damiana Bednarskiego z Uniwersytetu Śląskiego, prof. Jana Ptaka z KUL, p. Izabeli Pankowskiej, p. Mieczysława i Domiceli Wardynszkiewiczów czy od pallotynek z Gdańska (ul. Malczewskiego). Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować.

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 I 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 7 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺. Do tej grupy weszli: ks. Ruprecht Dausmann (†1981), br. Hermann Jenne (†1935), ks. Josef Jost (†1933), ks. Andreas Kohl (†1925), ks. Bernhard Rieg (†1937), ks. Oskar Sebold (†1942) i br. Johannes Szczygiel (†1935).
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 5 biogramów. Są to życiorysy: Josefa Englinga (†1918), Richarda Henkesa (†1945), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też nazwiska pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, którzy spoczywają na ziemi polskiej. Pierwotna wersja została umieszczona 31 X 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku roku 2016 dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu).
i) Spośród innych planów na rok 2018 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2016) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) listownie lub na adres e-mailowy: stansac@wp.pl

Stroną techniczną Liber mortuorum od 2009 roku zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 2 I 2018
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.