Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 18 października 2021, mija rocznica śmierci:
br. Dawid Bieliński (†1982)
ks. Zygmunt Rut (†1992)
s. Dorota Adamczak (†1992)

Wczoraj, to jest 17.10.2021, miała miejsce rocznica śmierci:
s. Maria Grabowska (†1949)

W dniu jutrzejszym, to jest 19.10.2021, przypada rocznica śmierci:
s. Zofia Suchecka (†2020)

GATKA Antoni Stefan (1885 – 1963), bratGATKA Antoni Stefan (1885 – 1963), brat

Urodził się 22 XII 1885 w Strudze Ostatkowskiej (od 1935 Ostatkowo), w parafii Chomętowo, w archidiecezji gnieźnieńskiej, w rodzinie rolnika Wojciecha i Wiktorii z d. Wyszak. W 1906 razem z 3 młodszymi braćmi wyjechał do pracy w Westfalii, gdzie przepracował 5 lat (1907-12) jako górnik w kopalni węgla. Tam otrzymał jeden z pierwszych numerów „Królowej Apostołów” i stał się odtąd gorliwym zelatorem stowarzyszenia, zbierającym ofiary i wysyłającym je do Antoniówki, a potem na Kopiec. Kiedy w 1912 przy zjeździe do kopalni zdarzył mu się wypadek, podczas którego ciężko skaleczył sobie rękę, uznał to za znak, że ma zakończyć tę pracę. Poprosił wtedy listownie ks. A. Majewskiego o przyjęcie go do stowarzyszenia. Kiedy otrzymał pozytywną odpowiedź, przybył 10 VII 1912 do Wadowic. Przywiózł ze sobą też szczerze polecające świadectwo moralności od kanonika Johannesa Hausmanna, proboszcza z Wattenscheid.

Sutannę otrzymał 13 XI 1912 w Jajkowcach z rąk ks. Alojzego Hübnera. Pracował wówczas w gospodarstwie i jeździł po dworach, zbierając ziemniaki i zboże. Pierwszą profesję złożył 13 XI 1914 na ręce ks. Alojzego Majewskiego. Następnego roku został powołany do wojska niemieckiego i posłany na front; przebywał w tym okresie w wielu krajach Europy. W wojsku przetrwał do końca wojny. Był też uczestnikiem powstania wielkopolskiego po stronie polskiej, biorąc udział m.in. w walkach o własną miejscowość rodzinną. Po zakończeniu wojny powrócił na Kopiec w mundurze żołnierza polskiego i w Nakle n. Notecią w 1920 złożył wieczną profesję.

Przebywał na wielu placówkach pallotyńskich: w Sucharach (1921), Warszawie i Ołtarzewie (1927), Chełmnie (1929), Warszawie-Pradze (1945), Ołtarzewie i Sucharach (1946), Ołtarzewie (1951), Gdańsku – przy ul. Elżbietańskiej (1956-58). Zwykle był kucharzem, piekarzem i kolporterem czasopism pallotyńskich. W czasie pobytu w Ołtarzewie zajmował się hodowlą drobiu. Podczas II wojny światowej pozostał w Chełmnie i pracował jako zwykły robotnik, murarz, kucharz, stróż nocny oraz zakrystian przy kościele farnym i opiekun domu pallotyńskiego. Od 1958 był zakrystianem w Wałbrzychu. Posługę tę pełnił z wielką sumiennością i zarazem radością. Do ostatniego dnia cieszył się względnie dobrym zdrowiem i pogodą ducha. Wyczuwał jednak instynktownie swoje odejście, gdyż mówił o tym: kiedy w lecie 1963 odwiedzał swoją rodzinę, zaznaczył, że jest to już ostatni raz, a na 2 dni przed śmiercią powiedział, że „dziś albo jutro umrze”. Miesiąc przed śmiercią lekarz, ze względu na jego słabe serce i trudności z klękaniem, zakazał mu wszelkich prac, nawet gaszenia świec w kościele, z czym nie mógł się pogodzić. Mówił wtedy tylko, że „jeszcze może pracować”. Br. Antoni zmarł niespodziewanie nad ranem 26 IX 1963 na zawał serca, choć na tę chwilę był zawsze gotowy. Tego dnia o godz. 4.00 wspólnota usłyszała jego wołanie o pomoc. Był już na nogach i czuł wielką duszność, ale po chwili usiadł. Została wezwana pielęgniarka, ale zanim nadeszła, rozpoczęła się już agonia, która trwała krótko. W tym czasie udzielono mu absolucji i sakramentu namaszczenia chorych, a cała wspólnota wspierała go swoją modlitwą.

Kiedy parafianie wałbrzyscy dowiedzieli się o jego śmierci, przychodzili całymi gromadami do jego trumny, wystawionej w kaplicy, aby się za niego pomodlić. Można było tam spotkać starszych, młodzież i dzieci. W niedzielę 29 IX o godz. 16.00 odbył się pogrzeb. Mszę pogrzebową odprawił prowincjał, który w kazaniu przyrównał życie brata do ofiarnej świecy płonącej na ołtarzu. Nieszpory żałobne sprawował ks. Stanisław Woźniak, krewny br. Antoniego. Nad grobem odmówiono modlitwę Anioł Pański, zaznaczając przy tym, że br. Antoni, kiedy codziennie dzwonił 3 razy w kościele, to odmawiał ją za parafian w następujących intencjach (jak sam opowiadał): o nawrócenie grzeszników i oziębłych, za dzieci i młodzież, za rodziny. Tej modlitwy uczył też małych ministrantów. Został pochowany w Wałbrzychu-Podgórzu, w nowej części cmentarza, w pobliżu głównego krzyża.

Brat Antoni lubił chętnie opowiadać o początkach stowarzyszenia na ziemiach polskich, o Antoniówce, Kochawinie i Kopcu, a także swoim apostolstwie słowa drukowanego, kiedy jako kolporter jeździł po wioskach i miastach. Głęboko przeżywał uroczystości kanonizacyjne Pallottiego, do którego modlił się serdecznie i którego chciał być najwierniejszym synem. Odznaczał się wielką ofiarnością i przywiązaniem do stowarzyszenia. Cieszył się każdym sukcesem polskiej prowincji. Zachowywał we wszystkich okolicznościach życia postawę radosnego pełnienia woli Bożej. Pogoda ducha i prostota były charakterystycznymi cechami jego temperamentu. Wynikały one z jego głębokiego zjednoczenia z Bogiem i ducha nieustannej modlitwy. Jako zakrystian niezwykle chętnie usługiwał do mszy, a w ostatnich miesiącach życia, kiedy był coraz słabszy i trudno mu było nosić mszał, wybierał sobie najlżejszy, aby tylko posłużyć. Jako ministrant budował wszystkich swoją pobożnością i dokładnym sprawowaniem swej funkcji. Gdy w czasie odprawianych mszy był zajęty w zakrystii, a usłyszał dzwonek na Podniesienie, biegł szybko do kościoła, by na tę chwilę być blisko ołtarza. W wolnej chwili brał do rąk różaniec i z nim też, przewieszonym na szyi, zastano go rano 26 IX.

Należał do parafialnej Straży Honorowej Najświętszego Serca Jezusa, stąd codziennie pomiędzy godziną 11-12 starał się unikać rozmowy i czuwał przy Bożym Sercu, modląc się gorąco za grzeszników. Modlił się zresztą we wszystkich potrzebach Kościoła, stowarzyszenia i Ojczyzny. Na każdy dzień wyznaczał sobie inne intencje modlitwy. Był czynnym apostołem uświęcenia rodziny. Wielu wierzyło w skuteczność jego modlitwy, prosząc go o to w różnych swych potrzebach i zadaniach, uważając, że modlitwy i umartwione życie tego człowieka są wysłuchane u Boga. Czuwał, aby ministranci modlili się i polecał im modlitwę za rodziców. Kiedy na rok przed śmiercią przeszedł ciężką operację przepukliny w szpitalu, wówczas leżąc w łóżku szpitalnym, uczył pacjentów modlitwy na różańcu, a nawet skłonił kogoś do przystąpienia po wielu latach do sakramentów świętych. Często rozważał w kościele mękę Pańską, odprawiając drogę krzyżową. Był więc niezmordowanym apostołem modlitwy, czcicielem Bożego Serca, Matki Bożej i św. Wincentego Pallottiego. Bardzo przestrzegał ubóstwa zakonnego, tak że przełożony musiał sam czuwać, aby nie brakowało mu najpotrzebniejszych rzeczy. Kiedy z okazji udzielania sakramentów chrztu i małżeństwa wierni dawali mu ofiary, cieszył się jak dziecko i mówił, że może jeszcze w jakiś sposób pomóc stowarzyszeniu, że „na wino mszalne i węgielki do kadzidła to już sam zawsze zarobi”.

Ostatnio zmodyfikowano: 12 stycznia 2015
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 186-188


Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 25 marca 2021

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2021):ks. Błaszczak Jerzy (†15 I 2021), ks. Rykaczewski Tadeusz (†9 II 2021), s. Wojtczak Urszula (†9 I 2021).

-(2020):br. Cuper Jan (†18 II 2020), ks. Domagała Stefan (†24 X 2020), ks. Domański Ryszard (†10 XI 2020), ks. Dragiel Mirosław (†30 X 2020), ks. Dzwonkowski Roman (†30 XII 2020), s. Hetnał Maria (†14 VI 2020), ks. Kantor Wiesław (†5 V 2020), s. Klekowska Mariola (†27 XII 2020), ks. Kobielus Stanisław (†3 I 2020), ks. Korycki Jan (†31 VII 2020), ks. Latoń Jan (†7 V 2020), ks. Lisiak Józef (†27 XI 2020), ks. Liszewski Józef (†18 III 2020), s. Otta Agnieszka (†15 VII 2020), ks. Młodawski Grzegorz (†22 XI 2020), ks. Pytka Kazimierz (†5 XI 2020), s. Smentoch Kryspina (†14 X 2020), s. Suchecka Zofia (†19 X 2020), ks. Szewczul Jerzy (†6 X 2020), s. Wołosewicz Wirginitas (†17 V 2020), ks. Żemlok Józef (†16 III 2020).

Liber mortuorum w 2020 r. Przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną przez niego „Księgę zmarłych pallotynów”. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie Seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały napisane przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl, pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od listopada 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie Polskich pallotynów i Pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 r. strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostępna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl
e) W 2015 r. strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 88 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). Tego roku, praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi pod konkretnym biogramem. Pod określeniem Zmienione lub Uzupełnione biogramy autor ma na myśli nie tylko istotną lub większą partię zmian, ale i pewne drobne informacje, które pojawiały się niezależnie od ich zaznaczenia. W 2016 r. dodano 28 nowych biogramów, zaś w 2017 r. pojawiło się 14 biogramów.

2. Stan aktualny biogramów
a) W latach 2018-20 strona Liber mortuorum poszerzyła się o 24 nowych biogramów. W grupie Polskich pallotynów i Pallotynek znalazły się następujące biogramy: s. Speransa Joniec (†11 II 2018), s. Teresa Matula (†1 VI 2018), ks. Jerzy Maj (†24 VI 2018), br. Jan Bandoszek (†28 VII 2018), ks. Tadeusz Płonka (†24 VIII 2018), ks. Bogdan Kusznir (†26 VIII 2018), s. Majola Rataj (†6 XI 2018) , s. Jadwiga Waszczeniuk (†17 XI 2018), ks. Józef Świerkosz (†20 XII 2018) , ks. Andrzej Biernacki (†23 XII 2018), s. Władysława Sitarz (†27 IV 2019) , s. Helena Szaniawska (†22 VII 2019), ks. Witalij Wezdeckij (†24 VIII 2019), s. Martyna Gumul (†9 IX 2019), s. Estera Stachnik (†20 IX 2019), ks. Kazimierz Czulak (†29 IX 2019), br. Tadeusz Wojciechowski (†12 XII 2019), ks. Stanisław Kobielus (†3 I 2020), br. Jan Cuper (†18 II 2020), ks. Józef Żemlok (†16 III 2020) i ks. Józef Liszewski (†18 III 2020). Grupę Przełożonych Generalnych i pallotyńskich biskupów reprezentują: bp Konrad Walter (†20 IX 2018), bp Thomas Thennatt (†14 XII 2018) i bp Alojzy Orszulik (†21 II 2019) .

Tabela. Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014-2020 r.
Kategorie pallotyńskich biogramów

XII
2014

XII
2015

XII
2016

XII
2017

XII
2018

XII
2019

2020
Polscy pallotyni 368 377 387 395 401 404 +10
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 18 18 18 18  
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 20 22 23 25  
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 6 6 6 6  
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 11 13 13 13  
Ekspallotyni (**) 23 23 25 25 25 25  
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 113 114 118 122  
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- 7 8 8 8  
Razem 471 559 587 601 612 621 +10

b) W latach 2018-19 autor strony przeprowadził kwerendę materiałów zawartych w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej). Niezależnie od tego, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji. Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 stycznia 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 13 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺.
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 6 biogramów. Są to życiorysy: bł. Richarda Henkesa (†1945), bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857), Josefa Englinga (†1918), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bpa Heinricha Vietera (†1914).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też miejsca pochówków pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, spoczywających na ziemi polskiej, pallotynek i ekspallotynów. Pierwotna wersja została umieszczona 31 października 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Grupa aktualnie obejmuje 8 nazwisk i będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku 2016 r. dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu). W 2020 r. w miejsce w.w. Rocznic pojawi się Kalendarium pallotyńskie, które autor systematycznie publikuje na swoim profilu FB - https://www.facebook.com/profile.php?id=100012227057005.
i) Spośród innych planów na rok 2020 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2019) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) na adres e-mailowy: stansac@wp.pl lub listownie na adres: Pallotyński Instytut Historyczny, ul. Skaryszewska 12, 03-802 Warszawa.

Stroną techniczną Liber mortuorum już od 11 lat (od 2009 r.) zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za lata współpracy, cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 4 III 2020
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.