Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 21 maja 2018, mija rocznica śmierci:
Brak wspomnienia zmarłych

Wczoraj, to jest 20.05.2018, miała miejsce rocznica śmierci:
br. Szczepan Orlikowski (†2004)
ks. Tadeusz Mika (†2014)


W dniu jutrzejszym, to jest 22.05.2018, przypada rocznica śmierci:
ks. Marian Sobczyk (†1998)

KOŁODZIEJCZYK Józef (1932 – 2004), ksiądz, doktor teologii, profesor fonetyki, homiletyki, teologii pastoralnej w Ołtarzewie, profesor ITA, rekolekcjonista, dyrektor KDDPP 1984PROWINCJA CHRYSTUSA KRÓLA

KOŁODZIEJCZYK Józef (1932 – 2004), ksiądz, doktor teologii, profesor fonetyki, homiletyki, teologii pastoralnej w Ołtarzewie, profesor ITA, rekolekcjonista, dyrektor KDDPP 1984

Urodził się 4 XII 1932 w Kaszycach, w diecezji przemyskiej, w rodzinie rolnika Andrzeja i Marii z d. Fuga. W 1939 rozpoczął 7-klasową szkołę podstawową w Kaszycach, którą mimo działań wojennych ukończył w normalnym czasie, a następnie gimnazjum i liceum im. Kazimierza Morawskiego w Przemyślu na Zasaniu. Egzamin dojrzałości złożył w 1951 i wstąpił do stowarzyszenia. Strój pallotyński przyjął 8 IX 1951 z rąk ks. Stanisława Czapli w Ząbkowicach Śląskich. Pierwszą profesję złożył dokładnie 2 lata później na ręce radcy prowincjalnego, ks. Józefa Wróbla, zaś wieczną 8 IX 1956 w Ołtarzewie na ręce ks. Franciszka Bogdana. Tam też odbywał studia filozoficzno-teologiczne (1952-58). Pracę seminaryjną napisał pt. Duch ofiary w życiu kapłana (1958). Wszystkie niższe i wyższe święcenia otrzymał z rąk bpa Zygmunta Choromańskiego, ówczesnego sekretarza Konferencji Episkopatu Polski – święcenia kapłańskie przyjął 19 VI 1958 w Ołtarzewie.

Po święceniach kapłańskich został skierowany do pracy duszpasterskiej w Gdańsku, podejmując jednocześnie studium pastoralne, a w 1960 do pracy misyjno-rekolekcyjnej w Polsce, z zamieszkaniem najpierw w Ząbkowicach Śląskich, a następnie w Kościelisku (Zakopane), gdzie propagował różaniec rodzinny. W latach 1966-69 studiował w Instytucie Teologii Pastoralnej na KUL (specjalizacja liturgiczno-homiletyczna). Tam 29 VI 1970 uzyskał stopień magistra na podstawie pracy pisanej pod kierunkiem ks. dra Franciszka Blachnickiego Odnowiona misja ludowa w świetle dokumentów Soboru Watykańskiego II i teologii duszpasterstwa. 12 IX 1970 został skierowany do Ołtarzewa, gdzie został wychowawcą i zarazem głosił misje i rekolekcje ludowe. W latach 70. wyjeżdżał do NRD, aby w czasie świąt i wakacji pomagać w duszpasterstwie polskim. W VI 1972 uzyskał stopień licencjata teologii, a 23 II 1988 doktora teologii na KUL na podstawie pracy Postawy religijne a recepcja kazań. Studium socjologiczno-homiletyczne na przykładzie dominicantes w wybranych parafiach miasta Warszawy (promotor rozprawy ks. prof. dr hab. Władysław Piwowarski; fragment został opublikowany jako Postawy religijne a recepcja kazań, w: Kościół w służbie człowieka, red. Władysław Turek, Janusz Mariański, Olsztyn 1990, 317-330). W tym samym czasie został drugim radcą domowym i moderatorem praktyk pastoralnych w seminarium (był nim przez 3 kadencje). Od 1979 pełnił funkcję profesora fonetyki, homiletyki oraz teologii pastoralnej. 23 VIII 1984 został mianowany dyrektorem Krajowego Dzieła Duchowej Pomocy Powołaniom (dalej skrót: KDDPP), a w 1993 drugim radcą domowym w Ołtarzewie. W 1990 Rada Prowincjalna powołała go na członka Komisji ds. Środków Społecznego Przekazu. Od X 1994 pełnił funkcję wykładowcy fonetyki i homiletyki w WSD w Łowiczu. Był też wykładowcą na UKSW w Warszawie.

Po ponad półrocznej i wyczerpującej chorobie nowotworowej szpiku kostnego, pomimo przyjmowanej chemioterapii, zmarł 13 II 2004 w Ołtarzewie ok. 13.00. Ostatnie dni życia dawały jeszcze pewne szanse na przeżycie; wrócił wówczas ze szpitala z zaleceniem lekarzy, aby próbować chodzić. Co więcej, sam pragnął powrócić do pracy profesorskiej i miał nadzieję, że zostanie mu przedłużona łaska ziemskiego życia. Śmierć jednak nadeszła dość niespodziewanie. Pogrzeb ks. Józefa odbył się 17 II; został pochowany w kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu ołtarzewskim. Mszy koncelebrowanej przez ok. 160 księży przewodniczył Alojzy Orszulik, bp łowicki, który też wygłosił homilię, zaś słowa pożegnania ks. prowincjał Czesław Parzyszek – w imieniu obydwu prowincji, ks. prof. Antoni Lewek, przedstawiciel UKSW, ks. prof. Wiesław Przyczyna, przewodniczący sekcji polskich homiletów i ks. Franciszek Wielgosz, kolega kursowy.

Był człowiekiem o „twardych” zasadach życiowych, a przy tym dobrym; nie chciał nikogo skrzywdzić. Stawiał sobie i innym wysokie wymagania. Nie narzekał ani nie skarżył się na swój los. Nie lubił przesadnych formalności ani sztywnych struktur. Przede wszystkim był cenionym rekolekcjonistą i wspaniałym wykładowcą w seminarium. Wykonywał tu mrówczą pracę – słuchał alumnów głoszących kazania i sprawdzał setki ich kazań. Niełatwo było „zaliczyć” u niego kazanie; kilka razy trzeba było je zmieniać i poprawiać. Sam wygłosił wiele serii rekolekcji i misji ludowych. Ostatnie, najdłuższe kazanie wygłosił ks. Józef swoim cierpieniem, jako „mąż boleści”. Do każdego kazania i konferencji przygotowywał się solidnie. Pisał swoje kazania i konferencje. „Starał się sprostać […] znakom czasu. Pomimo swojej wiedzy i wypróbowanych metod głoszenia, potrafił kwestionować swoje dotychczasowe metody. Ciągle szukał, aby stać się czytelnym znakiem Chrystusa nauczającego” (Cz. Parzyszek). W swych kazaniach podkreślał wszystkie prawdy wiary, chrześcijańskie korzenie narodu polskiego, godność Polaków i obronę życia nienarodzonych. W czasach komunizmu nieraz był zmuszany przez władze, aby przerwać rekolekcje czy nauki epifanijne. Przewodził też grupie rekolekcjonistów, organizując dla niej kursy dokształceniowe oraz kontynuował dzieło ks. Józefa Lesiaka (KDDPP). Nosił stale przy sobie notatnik, w którym zapisywał rodzące się pomysły, bo uważał, że są to Boże natchnienia, których nie należy marnować. Był powiernikiem wielu spraw powierzanych mu przez ludzi. Każdego człowieka szanował i zachowywał w pamięci. W przyjaźni był wierny do końca. Cieszył się, gdy mógł usłużyć alumnom i przygotować ich do pracy kaznodziejskiej. W pokoju, obok ogromnego zbioru książek i kazań, niewiele posiadał. W pamięci wielu księży pozostał we wspomnieniach, anegdotach i powiedzeniach. Nazywany był przez nich „Lolo” czy „Chorągiew” ze względu na fonetykę, odpowiednie ćwiczenie wymowy tych słów. Autor niniejszego opracowania zawsze ciepło wspomina i dziękuje ks. Józefowi za kazanie na mszy prymicyjnej w Modliborzycach.

KOŁODZIEJCZYK Józef (1932 – 2004), ksiądz, doktor teologii, profesor fonetyki, homiletyki, teologii pastoralnej w Ołtarzewie, profesor ITA, rekolekcjonista, dyrektor KDDPP 1984
KOŁODZIEJCZYK Józef (1932 – 2004), ksiądz, doktor teologii, profesor fonetyki, homiletyki, teologii pastoralnej w Ołtarzewie, profesor ITA, rekolekcjonista, dyrektor KDDPP 1984

Fotografia 1-2: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla
Fotografia 3: Kazanie na Mszy prymicyjnej ks. Stanisława Tylusa SAC, Modliborzyce 11 V 1986. Po lewej stronie kl. Henryk Gąska, werbista. Zbiory własne
Ostatnio zmodyfikowano: 12 stycznia 2015 (uzupełniono 14 lutego 2016)
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 276-278


Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

75.lecie kapłaństwa ks. Tadeusza Płonki SAC

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 2 stycznia 2018

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2017):ks.Baraniecki Jan Antoni (†4 V 2017), ks. Czerwonka Piotr (†9 II 2017), ks. Dusza Stefan (†21 IX 2017), ks. Dziczek Marian (†27 VI 2017), bp Hennemann Franziskus Xaver (†17 I 1951), ks. Kietliński Henryk (†4 III 2017), m. Knaus Maria (†18 II 2012) ☼, bp Lenhof Herbert (†13 X 2017), ks. Maślanka Józef (†6 I 2017), ks. Skuza Ludwik (†16 VII 2017), bp Trevisan Alberto (†18 III 1998), s. Wojtczak Consumata (†23 IX 2017), ks. Zdaniewicz Witold (†14 X 2017);
-(od VII 2016): bp Hippel Bruno August (†7 XI 1970), o. Jekiełek Wincenty (†12 VII 2016) **, Kluczewski Władysław (†11 V 1952), ks. Kopeć Jerzy (†6 X 2016) , Krzak Tadeusz (†15 V 1936), ks. Krzeski Józef (†4 X 2016) , ks. Milewski Aleksander (†14 IX 2016), ks. Murawski Czesław (†26 IX 2016), br. Olczyk Stefan (†9 XI 2016), ks. Osmólski Edmund (†12 VII 2016), ks. Skolaster Hermann (†4 VIII 1968) ✺, Spierewka Piotr (†20 VII 1949), Sł. B. bp Vieter Heinrich (†7 XI 1914), ks. Zarzycki Roman (†11 VII 2016), ks. Zyglewicz Stanisław (†4 XII 2016).

Zmienione lub uzupełnione biogramy
-(od I 2017): br. Anbild Wiktor (†5 III 1987), ks. Arendt Alojzy (†26 VI 1982), ks. Bajgrowicz Ludwik (†3 I 2010), ks. Baumgart Władysław (†22 VI 1966), ks. Baszanowski Ignacy (†15 XII 1923), s. Bilicka Judyta (†2 I 2015), ks. Cardi Giacinto (†19 V 1956), ks. Chamier-Gliszczyński Leon (†22 III 1996) **, s. Choszcz Daniela (†1 III 2002), ks. Czapla Stanisław (†7 IV 1971), br. Derda Leon (†27 XII 1964), Sł. B. Engling Josef (†4 X 1918), ks. Grimme Max (†26 III 1954) ✺, ks. Hoffmann Karl (†22 II 1968), ks. Hübner Alojzy (†2 V 1922), ks. Janik Jan (†1 VI 2008), ks. Jaworski Stanisław (†4 I 1974), ks. Kamiński Bolesław (†1943) **, kl. Kęsy Henryk (†6 II 1975), Sł. B. br. Krawczewicz (Krawcewicz) Paweł (†11 III 1945), ks. Kordecki Michał (†28 II 1983), ks. Krupnik Emil (†4 X 2003), s. Kulas Prakseda (†6 VIII 2002), ks. Maćkowski Jan (†29 VIII 1952), ks. Madej Franciszek (†16 VII 1991), ks. Majewski Alojzy (†12 XI 1947), br. Mazurek Józef (†14 I 1980), ks. Mąkinia Franciszek (†27 XII 2014), ks. Męcikowski Alfons (†17 XII 1946), ks. Mielewski Kazimierz (†1992), br. Nalborski Władysław (†27 VII 1978), br. Ossowski Ignaz (†9 I 1903) *, ks. Pączek Walerian (†17 VI 2001) **, ks. Pęzioł Jan (†19 VII 1979), ks. Piskorek Eugeniusz (†9 VI 2007), ks. Purol Antoni (†25 III 1977) **, s. Puzdrowska Janisława (†27 IV 2010), Sł. B. ks. Reinisch Franz (†21 VIII 1942), ks. Robak Stanisław (†14 X 1988), br. Salamak Józef (†14 II 1962), br. Sawicki Jerzy (†5 VII 1975), ks. Siuda Walerian (†11 X 1953), ks. Skorżyński Marian (†15 X 1981), ks. Stecz Józef (†10 III 2001), ks. Strzelecki Marek (†7 II 2006), ks. Vaccari Francesco (†20 I 1856), ks. Wędzioch Czesław (†30 IV 1982), ks. Wierzbica Stanisław (†10 V 1977), s. Wojtach Bonita (†9 VI 2010), ks. Zadrożny Mirosław (†20 VI 2012), ks. Zaraza Augustyn (†27 XII 1956);
-(od VII 2016): ks. Bemke Leon (†25 V 1984), ks. Bielski Tomasz (†20 VII 1978), ks. Boniewicz Edmund (†7 V 2006), ks. Ciastoń Władysław (†24 X 1991), ks. Cieślak Leon (†15 VIII 1953), ks. Ciupa Łukasz (†29 XII 2015), ks. Curzydło Ignacy (†27 II 2011), ks. Dąbrowski Józef (†27 XII 1992), ks. Dobski Jan (†3 VI 2011), ks. Faà di Bruno Giuseppe (†18 IV 1889), ks. Folejewski Feliks (†22 IX 2015), ks. Gliński Tadeusz (†21 XI 1993), br. Grabicki Leon (†2 VI 1927), ks. Hadziewicz Witold (†3 XI 1989), ks. Herkt Henryk (†21 IV 2005), Bł. ks. Jankowski Józef (†16 X 1941), ks. Jaroch Antoni (†16 II 2008), Sł. B. ks. Kentenich Josef (†15 IX 1968), Sł. B. ks. Kilian Franciszek (†10 XI 1941), ks. Kobielus Konstanty (†18 VII 1984), ks. Korbecki Tadeusz (†9 III 2016), ks. Krawczyk Ludwik (†20 IV 1986), ks. Kugelmann Max (†12 II 1935), ks. Lesiak Józef (†22 IX 1999), ks. Matyka Józef (†18 IV 1995), ks. Mącior Tomasz (†13 VII 1942), ks. Melia Raffaele (†11 XI 1876), ks. Misiak Alojzy (†22 XII 2004), ks. Möhler Wilhelm (†9 VII 1981), ks. Mozolewski Włodzimierz (†21 IV 2016), br. Nowak Ludwik (†14 IX 1944), Św. Wincenty Pallotti (†22 I 1850), br. Panek Jan (†14 IV 1991), kl. Paprocki Jerzy (†13 VIII 1944), ks. Parzyszek Kazimierz (†16 III 1983), ks. Piaskowy Stanisław (†2 VII 2002), br. Przybylski Walenty (†17 XII 1926), br. Regulski Bronisław (†16 IV 1942), ks. Rut Zygmunt (†18 X 1992), ks. Sadzik Józef (†26 VIII 1980), Bł. Sanna Porcu Elisabetta (†17 II 1857), Bł. ks. Stanek Józef (†23 IX 1944), ks. Stefanowski Jan (†31 VIII 1987), ks. Suwała Stanisław (†31 X 1992), ks. Szczotka Franciszek (†8 III 1995), ks. Szczygieł Roman (†8 I 1990), Sł. B. ks. Szulmiński Stanisław (†27 XI 1941), ks. Tarka Roman (†23 IX 1997) **, ks. Turowski Wojciech (†20 XII 1959), ks. Wiater Bronisław (†19 V 1963), br. Wilczyński Jan (†9 X 1981), ks. Wiśniewski Adam (†31 VII 1987), br. Wszołek Ignacy (†29 I 1964), ks. Zbłowski Władysław (†14 VI 2000).

Liber mortuorum w 2018 r. przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną Księgę zmarłych pallotynów. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały sporządzone przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od XI 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie polskich pallotynów i pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 roku, strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostęna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl

2. Stan aktualny biogramów
a) W 2014 roku strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 86 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). W grupie polskich pallotynów znalazły się nowe biogramy: ks. Stanisława Wojtyły (†17 IV 2015), ks. Wendelina Macieja Rysia (†7 VIII 2015), ks. Feliksa Folejewskiego (†22 IX 2015), ks. Łukasza Śleziaka (†4 XI 2015), ks. Czesława Herlendera (†11 XII 2015), ks. Krzysztofa Syrka (†22 XII 2015) i ks. Łukasza Ciupy (†29 XII 2015). Pallotynów polskiego pochodzenia reprezentują: br. Gerhard Nowak (†31 III 1976) i br. Eduard Ossowski (†14 I 1944). Z pallotynek odeszły do wieczności: s. Judyta Bilicka (†2 I 2015), s. Kazimiera Jurek (†22 I 2015), s. Gaudencja Raczoń (†14 II 2015) i s. Gerarda Kitlas (†5 X 2015).
b) W 2015 r., praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi zarówno pod konkretnym biogramem jak i na pasku: Ostatnie zmiany (w dwóch kategoriach: Nowe biogramy – Od VII 2015 r. i Od I 2016 r. oraz Zmienione lub uzupełnione biogramy – Od VII 2015 r. i Od I 2016 r.). Pod określeniem Zmienione lub uzupełnione biogramy autor ma na myśli raczej istotną lub większą partię zmian, niż tylko pewne drobne informacje, które pojawiają się niezależnie od ich zaznaczenia.
c) W 2016 roku dodano 30 nowych biogramów, zaś w 2017r. dodano 13 biogramów.

Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014, 2015, 2016 oraz 2017r.
Kategorie pallotyńskich biogramów XII 2014 XII 2015 2016 2017
Polscy pallotyni 368 375 +10 +10
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 +2 --
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 +1 +3
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 +1 --
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 +4 --
Ekspallotyni (**) 23 23 +2 --
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 -- --
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- +7 --
Razem 471 557 587 600

c) W 2015 roku autor strony przeprowadził kwerendę materiałów w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w archiwum domu pallotyńskiego w Osny (8 I – 8 II 2015). W kraju wykorzystał częściowo materiały zawarte w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej, VIII 2015). Niezależnie od tego, przez cały rok, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji, m.in. np. od: ks. dra Damiana Bednarskiego z Uniwersytetu Śląskiego, prof. Jana Ptaka z KUL, p. Izabeli Pankowskiej, p. Mieczysława i Domiceli Wardynszkiewiczów czy od pallotynek z Gdańska (ul. Malczewskiego). Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować.

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 I 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 7 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺. Do tej grupy weszli: ks. Ruprecht Dausmann (†1981), br. Hermann Jenne (†1935), ks. Josef Jost (†1933), ks. Andreas Kohl (†1925), ks. Bernhard Rieg (†1937), ks. Oskar Sebold (†1942) i br. Johannes Szczygiel (†1935).
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 5 biogramów. Są to życiorysy: Josefa Englinga (†1918), Richarda Henkesa (†1945), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też nazwiska pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, którzy spoczywają na ziemi polskiej. Pierwotna wersja została umieszczona 31 X 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku roku 2016 dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu).
i) Spośród innych planów na rok 2018 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2016) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) listownie lub na adres e-mailowy: stansac@wp.pl

Stroną techniczną Liber mortuorum od 2009 roku zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 2 I 2018
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.