Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 26 lutego 2020, mija rocznica śmierci:
Brak wspomnienia zmarłych

Wczoraj, to jest 25.02.2020, miała miejsce rocznica śmierci:
br. Joseph Gabriel (†1957) *
br. Zygmunt Szponar (†2008)

W dniu jutrzejszym, to jest 27.02.2020, przypada rocznica śmierci:
br. Stanisław Małaczek (†1945)
ks. Ignacy Curzydło (†2011)

BOROWSKI Michał Franciszek (1964 – 2009), brat, misjonarz w Rwandzie 1992-96 (w tym okresie członek Regii Świętej Rodziny) i na Wybrzeżu Kości Słoniowej 1998PROWINCJA CHRYSTUSA KRÓLA

BOROWSKI Michał Franciszek (1964 – 2009), brat, misjonarz w Rwandzie 1992-96 (w tym okresie członek Regii Świętej Rodziny) i na Wybrzeżu Kości Słoniowej 1998

Urodził się 12 III 1964 w Gdyni, w rodzinie Romualda i Haliny Marty z d. Kisielewska. Był jedynakiem. Ojciec jego był inżynierem i pracownikiem Biura Projektów Budownictwa Morskiego w Gdańsku na stanowisku starszego projektanta-weryfikatora, a matka pracowała jako pracownik umysłowy w Politechnice Gdańskiej. Sakrament chrztu przyjął 11 VI tego roku w Gdańsku. W latach 1971-79 uczył się w szkole podstawowej w Sopocie, a 1979-83 uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego w Sopocie, w klasie o profilu matematyczno-fizycznym, a następnie do Policealnego Studium Zawodowego na specjalności oprogramowanie maszyn cyfrowych. Od wczesnych lat był blisko związany ze służbą liturgiczną ołtarza, jako ministrant i lektor w parafii pw. Gwiazdy Morza, a później nowo powstałej – św. Bernarda w Sopocie. W 1984 zgłosił się do stowarzyszenia jako kandydat na brata, rozpoczynając swój 2-letni nowicjat w Hodyszewie i Ząbkach (obłóczyny 2 II 1985 z rąk ks. prowincjała Czesława Parzyszka). 29 IX 1986 złożył w Ząbkach pierwszą konsekrację czasową na ręce ks. Romana Foryckiego, którą potwierdził 22 IX 1991 wieczną, złożoną tam na ręce ks. prowincjała Czesława Parzyszka. W 1986 rozpoczął pracę w drukarni Pallottinum w Poznaniu. Rok później, na wieść o możliwości podjęcia pracy apostolskiej w pallotyńskiej drukarni w Rwandzie, zgłosił się na misje z pragnieniem kontynuowania apostolstwa słowa drukowanego w krajach misyjnych. Po wiecznej profesji otrzymał zgodę na wyjazd na misje do Rwandy i odbył roczny kurs języka francuskiego w Belgii.

Od momentu przybycia do Rwandy w 1992 stał się członkiem Regii Świętej Rodziny i był w niej do 1996, kiedy ze względów zdrowotnych powrócił do Polski. Po roku pracy w Pallotyńskim Sekretariacie Misyjnym, podjął przez krótki czas posługę furtiana w Zarządzie Prowincjalnym przy ul. Skaryszewskiej, by w 1998 powtórnie udać się na misje. Pobyt na Wybrzeżu Kości Słoniowej w Yopougon trwał jednak krótko, gdyż trudne warunki klimatyczne nasiliły jego kłopoty zdrowotne i uniemożliwiły mu dalszą pracę w Afryce, dlatego wrócił do Polski i do pracy w Sekretariacie Misyjnym, najpierw w Konstancinie (od 21 IV 1998), a następnie w Ząbkach (8 X 1998), z którymi związał się do ostatnich dni życia. Nie mogąc posługiwać misjom w terenie, realizował swoje braterskie powołanie w kraju przez modlitwę, pracę i ofiarę na rzecz misji. W 2001 został wybrany członkiem prowincjalnej Komisji ds. Pośrednictwa i Arbitrażu, pełniąc tę funkcję przez 2 kadencje. Jako przedstawiciel braci Prowincji Chrystusa Króla uczestniczył w XIX Zebraniu Generalnym w 2004 w Rzymie.

W 2008 ujawniła się choroba nowotworowa, z którą zmagał się aż do 10 IX 2009. Zmarł w szpitalu w Ząbkach o godz. 10.20, otoczony modlitwą i opieką współbraci z Ząbek, sióstr od Aniołów, sióstr wspomożycielek dusz czyśćcowych, pracowników Pallotyńskiego Sekretariatu Misyjnego oraz wydawnictwa i drukarni Apostolicum, a także wszystkich, którzy go znali i cenili za braterską posługę, życzliwość i misyjny zapał. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 12 IX 2009. Pierwszym etapem był różaniec i koronka do miłosierdzia Bożego, odmówiona przy trumnie zmarłego w kaplicy domowej w Ząbkach. Następnie została odprawiona msza pogrzebowa w pallotyńskim kościele pw. Chrystusa Króla przy ul. Skaryszewskiej w Warszawie, której przewodniczył abp Henryk Hoser, bp warszawsko-praski. Sprawowało ją ponad 80 kapłanów, a wśród nich ks. Dariusz Ławik, proboszcz rodzinnej parafii zmarłego. Homilię wygłosił ks. wiceprowincjał Czesław Parzyszek. Na zakończenie mszy osobiste świadectwo współpracy z br. Michałem przekazał abp Hoser, podkreślając jego dyspozycyjność i umiłowanie misji. Ostatni etap pogrzebowej uroczystości odbył się na nowym cmentarzu parafialnym w Ząbkach. Ceremonii pochówku przewodniczył miejscowy proboszcz parafii Bożego Miłosierdzia, ks. Andrzej Kopczyński.

Brat Michał żył po chrześcijańsku i pallotyńsku, troszcząc się szczególnie o misje, o czym świadczą choćby słowa wypowiedziane w szpitalu: „Kocham misje i wszystko dla nich poświęcam”. Nawet uciążliwą chorobę traktował jako dar dla misji, choć chciał żyć i przez wiele miesięcy walczył z chorobą nowotworową. Był wtedy czas nadziei, ale i czas znoszenia wielkich cierpień. W swoim życiu pallotyńskim świadomie realizował radę św. Wincentego Pallottiego: „Wykonuj wszystko jak najstaranniej. Z tego, co widzisz, co słyszysz lub czytasz – ucz się wydobywać wszystko, co może być korzystne dla twego uświęcenia. Co możesz zrobić dziś, nie odwlekaj do jutra; rób wiele, a mało mów. Dla innych bądź jak czuła matka, dla siebie jak surowy sędzia”.

Miał świadomość wielkiej wartości rad ewangelicznych składanych w stowarzyszeniu i chciał swój zachwyt nad charyzmatem pallotyńskim przekazywać innym przez swoją stronę internetową czy osobiste spotkania. Kiedy przebywał na misjach, był towarzyszem doli i niedoli ks. H. Hosera, który w słowie pożegnalnym tak o tym wspominał: „Brat Michał był dla mnie wielką pomocą zwłaszcza w tych tragicznych dniach, tygodniach i miesiącach po ludobójstwie, kiedy pełniłem misję wizytatora apostolskiego, a na zgliszczach i grobach trzeba było odbudowywać życie kościelne i życie społeczne tego kraju. Był człowiekiem o wielkim sercu. Był zawsze gotowy do pomocy swoimi kwalifikacjami i tej pomocy nigdy nie skąpił. Stąd środowisko misyjne było jego własnym osobistym środowiskiem, w którym się najlepiej czuł. Był bardzo związany z osobą śp. ks. Stanisława Kuracińskiego. Widział wielkie dobro, jakie ksiądz Stanisław pełnił i dostrzegał, że sieje takim bardzo zamaszystym ruchem siewcy, że sieje obficie. Często podkreślał to w rozmowach zupełnie prywatnych, odbywanych bez świadków – był o tym głęboko przekonany i dlatego też księdzu Stanisławowi chciał być i był pomocny”.

Brat Borowski pomagał w wydawaniu pisma „Posyłam Was”, służył jako kierowca i posługiwał przy pielgrzymkach pieszych do Wilna i Częstochowy. Nie mógł już w 2009 zaangażować się w organizowaną do Częstochowy. Kiedy pielgrzymka akademickich grup 17. wyruszała 6 VIII z Warszawy, stał na progu kościoła św. Anny i w rozmowie z abpem Hoserem już nie spodziewał się wyleczenia; miał natomiast świadomość, że wkrótce wyruszy w ostatnią pielgrzymkę do domu Ojca.

Ostatnio zmodyfikowano: 12 stycznia 2015 (uzupełniono 6 listopada 2019)
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 77-79


Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 9 lutego 2020

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2019):ks. Biernacki Andrzej (†23 XII 2018), ks. Czulak Kazimierz (†29 IX 2019), s. Gumul Martyna (†9 IX 2019), bp Orszulik Alojzy (†21 II 2019), s. Rataj Majola (†6 XI 2018), s. Sitarz Władysława (†27 IV 2019), s. Stachnik Estera (†20 IX 2019), s. Szaniawska Helena (†22 VII 2019), ks. Świerkosz Józef (†20 XII 2018), bp Thennatt Thomas (†14 XII 2018), s. Waszczeniuk Jadwiga (†17 XI 2018), ks. Wezdeckij Witalij (†24 VIII 2019), br. Wojciechowski Tadeusz (†12 XII 2019).

-(od I 2018): br. Bandoszek Jan (†28 VII 2018), s. Joniec Speransa (†11 II 2018), ks. Kusznir Bogdan (†26 VIII 2018), ks. Maj Jerzy (†24 VI 2018), s. Matula Teresa (†1 VI 2018), ks. Płonka Tadeusz (†24 VIII 2018), bp Walter Konrad (†20 IX 2018).

Liber mortuorum w 2019 r. Przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną przez niego „Księgę zmarłych pallotynów”. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie Seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały napisane przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl, pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od listopada 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie Polskich pallotynów i Pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 r. strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostępna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl
e) W 2015 r. strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 88 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). Tego roku, praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi pod konkretnym biogramem. Pod określeniem Zmienione lub Uzupełnione biogramy autor ma na myśli nie tylko istotną lub większą partię zmian, ale i pewne drobne informacje, które pojawiały się niezależnie od ich zaznaczenia. W 2016 r. dodano 28 nowych biogramów, zaś w 2017 r. pojawiło się 14 biogramów.

2. Stan aktualny biogramów
a) W latach 2018-19 strona Liber mortuorum poszerzyła się o 20 nowych biogramów. W grupie Polskich pallotynów i Pallotynek znalazły się następujące biogramy: s. Speransa Joniec (†11 II 2018), s. Teresa Matula (†1 VI 2018), ks. Jerzy Maj (†24 VI 2018) , br. Jan Bandoszek (†28 VII 2018) , ks. Tadeusz Płonka (†24 VIII 2018) , ks. Bogdan Kusznir (†26 VIII 2018) , s. Majola Rataj (†6 XI 2018) , s. Jadwiga Waszczeniuk (†17 XI 2018) , ks. Józef Świerkosz (†20 XII 2018) , ks. Andrzej Biernacki (†23 XII 2018) , s. Władysława Sitarz (†27 IV 2019) , s. Helena Szaniawska (†22 VII 2019) , ks. Witalij Wezdeckij (†24 VIII 2019) , s. Martyna Gumul (†9 IX 2019) , s. Estera Stachnik (†20 IX 2019) i ks. Kazimierz Czulak (†29 IX 2019) i br. Tadeusz Wojciechowski (†12 XII 2019). Grupę Przełożonych Generalnych i pallotyńskich biskupów reprezentują: bp Konrad Walter (†20 IX 2018), bp Thomas Thennatt (†14 XII 2018) i bp Alojzy Orszulik (†21 II 2019) .

Tabela. Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014-2019 r.
Kategorie pallotyńskich biogramów

XII
2014

XII
2015

XII
2016

XII
2017

XII
2018

XI
2019

Polscy pallotyni 368 377 387 395 401 404
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 18 18 18 18
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 20 22 23 25
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 6 6 6 6
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 11 13 13 13
Ekspallotyni (**) 23 23 25 25 25 25
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 113 114 118 122
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- 7 8 8 8
Razem 471 559 587 601 612 621

b) W latach 2018-19 autor strony przeprowadził kwerendę materiałów zawartych w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej). Niezależnie od tego, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji. Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 stycznia 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 13 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺.
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 6 biogramów. Są to życiorysy: bł. Richarda Henkesa (†1945), bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857), Josefa Englinga (†1918), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bpa Heinricha Vietera (†1914).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też miejsca pochówków pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, spoczywających na ziemi polskiej, pallotynek i ekspallotynów. Pierwotna wersja została umieszczona 31 października 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Grupa aktualnie obejmuje 8 nazwisk i będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku 2016 r. dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu). W 2020 r. w miejsce w.w. Rocznic pojawi się Kalendarium pallotyńskie, które autor systematycznie publikuje na swoim profilu FB - https://www.facebook.com/profile.php?id=100012227057005.
i) Spośród innych planów na rok 2020 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2019) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) na adres e-mailowy: stansac@wp.pl lub listownie na adres: Pallotyński Instytut Historyczny, ul. Skaryszewska 12, 03-802 Warszawa.

Stroną techniczną Liber mortuorum już od 10 lat (od 2009 r.) zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za lata współpracy, cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 20 XI 2019
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.