Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 31 lipca 2021, mija rocznica śmierci:
ks. Adam Wiśniewski (†1987)
ks. Jan Krycki (†2020)

Wczoraj, to jest 30.07.2021, miała miejsce rocznica śmierci:
Brak wspomnienia zmarłych

W dniu jutrzejszym, to jest 1.08.2021, przypada rocznica śmierci:
ks. Andrzej Chełkowski (†2005)

ZADROŻNY Mirosław (1933 – 2012), ksiądz, magister nowicjatu, pracownik Pallotyńskiego Sekretariatu Misyjnego w Ząbkach PROWINCJA CHRYSTUSA KRÓLA

ZADROŻNY Mirosław Marian (1933 – 2012), ksiądz, magister nowicjatu, pracownik Pallotyńskiego Sekretariatu Misyjnego w Ząbkach

Urodził się 16 VIII 1933 w Jeleniach, w parafii Jelonki (powiat Ostrów Mazowiecka), w diecezji łomżyńskiej, w rodzinie Władysława i Czesławy z d. Kacprzak. Od 10. roku życia posługiwał jako ministrant. Po ukończeniu VI klasy szkoły podstawowej przeniósł się do Ostrowi Mazowieckiej, gdzie zaczął uczęszczać do szkoły ogólnokształcącej. Gdy w 1950 zaprzestano nauczania religii w szkole, chodził na prywatne lekcje, prowadzone przez dotychczasowego prefekta-katechetę. Do nowicjatu pallotyńskiego zgłosił się w 1952, przyjmując 8 IX w Ząbkowicach Śląskich sutannę z rąk ks. prowincjała Stanisława Czapli. 5 VII 1953 złożył pierwszą konsekrację, przyjętą przez ks. radcę Józefa Wróbla. Słowa konsekracji wiecznej, wypowiedziane przez niego w Rucianem-Nidzie 5 VII 1957, przyjął ks. Franciszek Bogdan. Studia z filozofii (1953-55) i teologii (1955-59) odbył w całości w pallotyńskim WSD w Ołtarzewie. Tam też napisał pracę seminaryjną Bóg i człowiek w twórczości Norwida (1958). Święcenia kapłańskie przyjął w Ołtarzewie 11 VI 1959 przez posługę bpa Zygmunta Choromańskiego.

We IX 1959 udał się do Gdańska, gdzie odbył roczne studium pastoralne. 25 VIII 1960 został skierowany do pracy pedagogicznej w Wadowicach. W 1965 został przeniesiony najpierw do Ołtarzewa do pracy duszpastersko-katechetycznej, a następnie, na jesieni, jako wikariusz, do duszpasterstwa w Kisielicach. 6 III 1968 został mianowany wicerektorem w Kisielicach, a 24 IX 1969 otrzymał nominację na referenta ds. powołań kapłańskich i zakonnych. W 1971, dość niespodziewanie, został zamianowany „magistrem kleryków i braci” nowicjatu w Ząbkowicach Śląskich, funkcję pełnił przez ok. rok. We IX 1972 powrócił do pracy duszpasterskiej w charakterze wikariusza-współpracownika w parafii diecezjalnej w Szczytnie; był tam równocześnie przełożonym wspólnoty, którą tworzyli wówczas ks. Edmund Osmólski, ks. Józef Słowik (†2013) i ks. Jan Zubek (†2014). W kolejnym roku powrócił w charakterze wikariusza do pallotyńskiej parafii w Kisielicach, czemu towarzyszył zamiar przełożonych powierzenia mu urzędu rektorskiego. Jednak zamiast w Kisielicach, został mianowany w 1974 rektorem i proboszczem w Ząbkowicach Śląskich. Urząd ten sprawował przez 2 kolejne kadencje, do VIII 1980. Wtedy otrzymał skierowanie do wspólnoty w Ząbkach i do pracy w Pallotyńskim Sekretariacie Misyjnym, z którym związał resztę swojego kapłańskiego życia. Jako jeden z najbliższych współpracowników ks. Stanisława Kuracińskiego (†2006) pełnił we wspólnocie urząd pierwszego radcy, a od 1983 także bezpośredniego zastępcy sekretarza ds. misji. 22 VIII 1984 objął urząd rektora wspólnoty w Ząbkach i pełnił go również przez 2 kadencje, do 28 VII 1990. Pozostając pracownikiem Sekretariatu Misyjnego, pełnił odpowiedzialne funkcje we wspólnocie do 1992, kiedy to został skierowany do Świętej Katarzyny w charakterze pełniącego obowiązki rektora nowo otwartej placówki stowarzyszenia. Do Ząbek powrócił w VIII 1994, podejmując w Sekretariacie Misyjnym odpowiedzialność za administrację i kontakty z ofiarodawcami i współpracownikami pallotyńskich dzieł misyjnych.

Przez długie lata pracy w Sekretariacie Misyjnym sumiennie prowadził księgę intencji mszalnych, redagował listy do współpracowników Dzieła Pomocy dla Katolików na Wschodzie – POMOST, zajmował się zwalnianiem z cła i kolportażem „L’Osservatore Romano” oraz książek sprowadzanych z zagranicy, odpisywał na listy współpracowników misyjnych oraz był odpowiedzialny za pracowników administracji. Był niezwykle dyspozycyjny w zastępstwach za współbraci wyjeżdżających na rekolekcje i misje parafialne. Do ostatnich swoich dni, na ile mógł, włączał się w prace Sekretariatu Misyjnego. Szczególnie serdeczne relacje łączyły go z siostrami zakonnymi zaangażowanymi w Sekretariacie i we wspólnocie w Ząbkach, a zwłaszcza siostrami od Aniołów. Chętnie uczestniczył w ich uroczystościach, prowadząc również liczne dni skupienia w ich siostrzanych wspólnotach.

Ksiądz Zadrożny znalazł w Sekretariacie Misyjnym, a przy nim również w Sekretariacie ds. Ewangelizacji Wschodu, nie tylko upragnione miejsce, ale nade wszystko odkrył swoje „nowe misyjne powołanie”. Stając się niejako „cichym misjonarzem w cieniu wielkich i różnorodnych dzieł misyjnych”, potrafił bezgranicznie oddać się na służbę Kościoła misyjnego oraz pallotyńskich dzieł misyjnych i reewangelizacyjnych. Z tych też względów, przybywających do Ząbek misjonarzy darzył zawsze wielkim szacunkiem i otaczał szczególną troską, zarówno w wymiarze materialnym, gdy jeszcze był przełożonym i wicerektorem wspólnoty w Ząbkach, jak i duchowym, wspierając ich codzienną modlitwą indywidualną, wspólnotową, a także cierpieniem ostatnich lat życia. We wspólnocie ząbkowskiej 7 VI 2009 obchodził złoty jubileusz kapłaństwa. Podczas mszy sprawowanej przez 15 kapłanów kazanie wygłosił ks. wiceprowincjał Czesław Parzyszek. Radość jubileuszu dzieliła rodzina jubilata, siostry od Aniołów na czele z przełożoną generalną, siostry wspomożycielki dusz czyśćcowych, służki oraz pracownicy Sekretariatu Misyjnego i Apostolicum.

Zmarł w szpitalu powiatowym w Wołominie 20 VI 2012 o godz. 7.30. Msza pogrzebowa miała miejsce 23 VI 2012, o godz. 11.00, w kościele parafialnym pw. Miłosierdzia Bożego w Ząbkach. Celebrowało ją 70 kapłanów pod przewodnictwem ks. prowincjała Józefa Lasaka. Wśród koncelebransów byli współbracia, m.in. z Ukrainy, Brazylii, Belgii, Barbadosu, Kanady, Demokratycznej Republiki Konga. Obecni byli również bracia z Rwandy. Homilię pogrzebową wygłosił ks. Parzyszek. Przed eksportą ks. Mirosława pożegnali: prowincjał Lasak, wiceprowincjał ks. Lesław Gwarek, ks. Feliks Folejewski, ks. proboszcz z Ząbek Andrzej Kopczyński, przełożona generalna sióstr od Aniołów Jolanta Radzik oraz przedstawicielka rodziny. Następnie złożono doczesne szczątki zmarłego do grobu w kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu parafialnym w Ząbkach; spoczął obok grobu br. Michała Borowskiego (†2009). W uroczystościach pogrzebowych obok rodziny, wspólnoty pallotyńskiej wzięły udział siostry od Aniołów, michalitki, pallotynki, służki, niepokalanki, siostry wspomożycielki dusz czyśćcowych oraz pracownicy świeccy Sekretariatu Misyjnego, wydawnictwa i drukarni Apostolicum.



Fotografia górna: Archiwum Sekretariatu Misyjnego w Ząbkach
Fotografia dolna: Przed wstąpieniem do pallotynów. Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie
Ostatnio zmodyfikowano: 20 grudnia 2014 (uzupełniono 11 lipca 2017)
Tekst biogramu: Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów (1915-2012), Ząbki 2013, 627-629


Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 25 marca 2021

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2021):ks. Błaszczak Jerzy (†15 I 2021), ks. Rykaczewski Tadeusz (†9 II 2021), s. Wojtczak Urszula (†9 I 2021).

-(2020):br. Cuper Jan (†18 II 2020), ks. Domagała Stefan (†24 X 2020), ks. Domański Ryszard (†10 XI 2020), ks. Dragiel Mirosław (†30 X 2020), ks. Dzwonkowski Roman (†30 XII 2020), s. Hetnał Maria (†14 VI 2020), ks. Kantor Wiesław (†5 V 2020), s. Klekowska Mariola (†27 XII 2020), ks. Kobielus Stanisław (†3 I 2020), ks. Korycki Jan (†31 VII 2020), ks. Latoń Jan (†7 V 2020), ks. Lisiak Józef (†27 XI 2020), ks. Liszewski Józef (†18 III 2020), s. Otta Agnieszka (†15 VII 2020), ks. Młodawski Grzegorz (†22 XI 2020), ks. Pytka Kazimierz (†5 XI 2020), s. Smentoch Kryspina (†14 X 2020), s. Suchecka Zofia (†19 X 2020), ks. Szewczul Jerzy (†6 X 2020), s. Wołosewicz Wirginitas (†17 V 2020), ks. Żemlok Józef (†16 III 2020).

Liber mortuorum w 2020 r. Przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną przez niego „Księgę zmarłych pallotynów”. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie Seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały napisane przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl, pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od listopada 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie Polskich pallotynów i Pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 r. strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostępna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl
e) W 2015 r. strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 88 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). Tego roku, praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi pod konkretnym biogramem. Pod określeniem Zmienione lub Uzupełnione biogramy autor ma na myśli nie tylko istotną lub większą partię zmian, ale i pewne drobne informacje, które pojawiały się niezależnie od ich zaznaczenia. W 2016 r. dodano 28 nowych biogramów, zaś w 2017 r. pojawiło się 14 biogramów.

2. Stan aktualny biogramów
a) W latach 2018-20 strona Liber mortuorum poszerzyła się o 24 nowych biogramów. W grupie Polskich pallotynów i Pallotynek znalazły się następujące biogramy: s. Speransa Joniec (†11 II 2018), s. Teresa Matula (†1 VI 2018), ks. Jerzy Maj (†24 VI 2018), br. Jan Bandoszek (†28 VII 2018), ks. Tadeusz Płonka (†24 VIII 2018), ks. Bogdan Kusznir (†26 VIII 2018), s. Majola Rataj (†6 XI 2018) , s. Jadwiga Waszczeniuk (†17 XI 2018), ks. Józef Świerkosz (†20 XII 2018) , ks. Andrzej Biernacki (†23 XII 2018), s. Władysława Sitarz (†27 IV 2019) , s. Helena Szaniawska (†22 VII 2019), ks. Witalij Wezdeckij (†24 VIII 2019), s. Martyna Gumul (†9 IX 2019), s. Estera Stachnik (†20 IX 2019), ks. Kazimierz Czulak (†29 IX 2019), br. Tadeusz Wojciechowski (†12 XII 2019), ks. Stanisław Kobielus (†3 I 2020), br. Jan Cuper (†18 II 2020), ks. Józef Żemlok (†16 III 2020) i ks. Józef Liszewski (†18 III 2020). Grupę Przełożonych Generalnych i pallotyńskich biskupów reprezentują: bp Konrad Walter (†20 IX 2018), bp Thomas Thennatt (†14 XII 2018) i bp Alojzy Orszulik (†21 II 2019) .

Tabela. Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014-2020 r.
Kategorie pallotyńskich biogramów

XII
2014

XII
2015

XII
2016

XII
2017

XII
2018

XII
2019

2020
Polscy pallotyni 368 377 387 395 401 404 +10
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 18 18 18 18  
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 20 22 23 25  
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 6 6 6 6  
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 11 13 13 13  
Ekspallotyni (**) 23 23 25 25 25 25  
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 113 114 118 122  
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- 7 8 8 8  
Razem 471 559 587 601 612 621 +10

b) W latach 2018-19 autor strony przeprowadził kwerendę materiałów zawartych w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej). Niezależnie od tego, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji. Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 stycznia 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 13 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺.
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 6 biogramów. Są to życiorysy: bł. Richarda Henkesa (†1945), bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857), Josefa Englinga (†1918), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bpa Heinricha Vietera (†1914).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też miejsca pochówków pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, spoczywających na ziemi polskiej, pallotynek i ekspallotynów. Pierwotna wersja została umieszczona 31 października 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Grupa aktualnie obejmuje 8 nazwisk i będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku 2016 r. dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu). W 2020 r. w miejsce w.w. Rocznic pojawi się Kalendarium pallotyńskie, które autor systematycznie publikuje na swoim profilu FB - https://www.facebook.com/profile.php?id=100012227057005.
i) Spośród innych planów na rok 2020 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2019) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) na adres e-mailowy: stansac@wp.pl lub listownie na adres: Pallotyński Instytut Historyczny, ul. Skaryszewska 12, 03-802 Warszawa.

Stroną techniczną Liber mortuorum już od 11 lat (od 2009 r.) zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za lata współpracy, cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 4 III 2020
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.