Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 25 września 2018, mija rocznica śmierci:
s. Serafina Kowalczyk (†1945)
br. Jan Szczeblewski (†1978)
ks. Ignacy Ciastoń (†1988)

Wczoraj, to jest 24.09.2018, miała miejsce rocznica śmierci:
s. Gabriela Jelińska (†1976)

W dniu jutrzejszym, to jest 26.09.2018, przypada rocznica śmierci:
br. Antoni Gatka (†1963)
ks. Bronisław Liedtke (†1986)
ks. Czesław Murawski (†2016)

JEKIEŁEK WINCENTY, w świecie KAZIMIERZ (1923 – 2016), benedyktyn, do 1984 pallotyn, rekolekcjonista i misjonarz ludowy, mistrz nowicjatu w Lubiniu

Urodził się 3 VI 1923 w Osieku k. Oświęcimia, w diecezji krakowskiej, w rodzinie rolnika Karola i Elżbiety z d. Kusak. Szkołę powszechną ukończył w rodzinnej miejscowości (już w I. klasie stracił rodziców). Naukę w gimnazjum w Kętach przerwał mu wybuch II wojny światowej. Podczas niemieckiej okupacji pracował w piekarni w Andrychowie i kontynuował tam naukę. Miejscowy ksiądz, dostrzegając w nim oznaki powołania do życia radami ewangelicznymi, skierował go do pallotynów. Od 1 III 1945 uczęszczał do Collegium Marianum w Wadowicach na Kopcu, gdzie w maju tr. uzyskał maturę. Sutannę Stowarzyszenia przyjął 26 VIII 1945 w Sucharach z rąk ks. prowincjała Jana Maćkowskiego. Tamże 15 VIII 1947 złożył pierwszą profesję na ręce ks. prowincjała Stanisława Czapli, a wieczną w Ołtarzewie 15 VIII 1950 – na ręce ks. Józefa Wróbla. Studia filozofii odbył w Sucharach i Ząbkowicach Śląskich (1946-48), a teologii w Ołtarzewie (1948-52). Podczas studiów poznał małżeństwo Szymona i Genowefę Zontek z Kóz Gaji, którzy go adoptowali. Święcenia kapłańskie przyjął 29 VI 1951 w Ołtarzewie z rąk bpa Zygmunta Choromańskiego, sufragana warszawskiego i sekretarza Konferencji Episkopatu Polski. Prymicje kapłańskie odprawił 8 VII w Osieku (opis tej uroczystości zob. niżej w Materiałach źródłowych).

Od 23 VI 1952 pracował jako wikariusz parafii w Poznaniu, a od 12 VII 1957 r., mieszkając w Częstochowie, podjął pracę misjonarza ludowego. Urząd rektora domu w Zakopanem pełnił od 1 IX 1962, a po jego zakończeniu podejmował pracę misjonarza i rekolekcjonisty dla osób duchownych, z zamieszkaniem w Wadowicach (od 1 IX 1965; pełnił tu również funkcję pierwszego radcy domu), Kielcach (od 31 VIII 1966), ponownie w Wadowicach (od 1 III 1971) i Jedlinie Zdroju (od 1 VIII 1972). Od 15 II 1973 był rektorem i pierwszym administratorem parafii św. Jana Ewangelisty w Szczecinie (od 16 II 1974). W 1973 sprowadził do kościoła figurę Matki Bożej Fatimskiej – wtedy jedyną statuę maryjną w Szczecinie. Rozpoczął też organizować tam uroczystości fatimskie, które przybrały wymiar ogólnoszczeciński; świątynia stała się centrum kultu maryjnego w diecezji. 28 V 1977 został przeniesiony do duszpasterstwa pielgrzymkowego w Hodyszewie, a 18 VIII 1979 do Wadowic, by stąd prowadzić dalej rekolekcje i misje. Kolejną placówką było ponownie Hodyszewo, gdzie wykonywał obowiązki kustosza sanktuarium.

W 1983 skierował prośbę do Rady Prowincjalnej o udzielenie mu zgody na prawne przejście do klasztoru benedyktynów w Lubiniu k. Kościana. W piśmie z 21 VI argumentował, że decyzję tę podjął „przed Bogiem i własnym sumieniem dla dobra duchowego i osiągnięcia większej doskonałości”. Decyzja jego była próbowana – jak sam pisał – „wewnętrznymi zmaganiami od prawie 10 lat”. Przez ten okres czasu w pallotyńskich wspólnotach „czuł się nie na swoim miejscu i prosił o zwolnienie ze stanowisk i o przeniesienie do innego domu”. Rada Prowincjalna wyraziła swoją zgodę. Klasztor w Lubiniu nie miał jeszcze uregulowanego statusu prawnego i odpowiedział ks. Jekiełkowi, żeby zaczekał z decyzją, „aż do wyjaśnienia tych spraw”. Ostatnią jego placówką w Stowarzyszeniu były Kielce. Został tam przeniesiony 1 IX 1983 z zadaniem prowadzenia rekolekcji. Rada Generalna SAC na swym posiedzeniu 16 III 1984 wyraziła zgodę na przejście ks. Kazimierza do klasztoru benedyktynów w Lubiniu, a pozwolenie Kongregacji ds. Zakonników i Instytutów Świeckich zostało wydane 27 III 1984.

Z domu kieleckiego ks. Kazimierz odszedł w VII 1984. Już 27 VII w Lubiniu rozpoczął krótki postulat, a od 24 VIII nowicjat – otrzymał wtedy imię Wincenty (Pallotti). Okres nowicjatu (probacji) przeszedł w klasztorach benedyktyńskich w Lubiniu i Tyńcu. Wieczyste śluby złożył 11 VII 1987 w Tyńcu, w uroczystość św. Benedykta Opata. W nowym środowisku nadal podejmował pracę rekolekcyjną i spełniał wszystkie domowe obowiązki, m.in. na furcie i w kuchni. Uczestniczył w zakładaniu wspólnoty benedyktyńskiej w Bielicach k. Łambinowic, przeniesionej w 1987 do Biskupowa k. Głuchołaz. Przez pewien czas przebywał w klasztorze lubińskim, gdzie pełnił obowiązki mistrza nowicjatu, spowiednika i kaznodziei. W VI 2011 obchodził w Tyńcu rocznicę 60-lecia kapłaństwa.

Zmarł w opactwie tynieckim 12 VII 2016, w godzinach rannych, w wieku 93 lat. Msza św. pogrzebowa została odprawiona 16 VII w kościele opactwa Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tyńcu. We Mszy uczestniczyła wspólnota z Tyńca z o. opatem Szymonem Hiżyckim, przewodniczącym liturgii pogrzebowej oraz bracia z pozostałych wspólnot, które o. Wincenty naznaczył swoją obecnością: z Lubinia z przeorem br. Izaakiem Kapałą, kiedyś nowicjuszem o. Jekiełka, z Biskupowa z o. Ludwikiem, z Bielan z o. Markiem Szeligą. Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego reprezentował m.in. ks. prowincjał Józef Lasak. Obecny był ks. proboszcz z rodzinnej parafii zmarłego z Kóz-Gajów oraz rodzina i najbliżsi zmarłego. Po Eucharystii szczątki zmarłego zostały pochowane na tynieckim cmentarzu parafialnym, w kwaterze mnichów.

Ojciec opat w homilii powiedział m.in.: „Pielgrzymka i dom. […] Kiedy patrzymy na to, w jaki sposób przeszedł przez swoje życie o. Wincenty, to w jakiś sposób te dwa obrazy pasują do tego, aby tak o jego życiu myśleć. Po pierwsze życie bardzo długie, 93 lata, ale też wiele wspólnot, w których żył: u pallotynów, gdzie tak jak wiemy, sprawował różne funkcje, pracował w różnych domach; u benedyktynów – wszystkie domy, które w Polsce były, też je współtworzył; ostatecznie próba życia kamedulskiego i powrót do Tyńca. Święty Benedykt w swojej regule mówi, że tym, co powinno wyróżniać mnicha, to jest szukanie Boga. I myślę, że tak o o. Wincentym można powiedzieć, że tym co go pchało, tak z miejsca na miejsce, to było szukanie Boga. W tym szukaniu Pana Boga zawsze jest jakaś stałość, taki niepokój, który daje człowiekowi odwagę do tego, żeby podjąć decyzję, która postawi go w niekorzystnym świecie, tak jak wtedy, kiedy wrócił z Bielan. Ktoś mógłby powiedzieć, że nieudało mu się. A jednak miał tę odwagę, aby podjąć decyzję, która była słuszna. A z drugiej strony dom. O. Wincenty przez wiele lat, w zasadzie do ostatniego dnia swego życia, dzień rozpoczynał od Mszy świętej. I tak zresztą znaleźliśmy go. Brat Wojciech przyszedł, żeby go przygotować do Mszy, przed Jutrznią, żeby zawieźć go na wózku do kaplicy domowej i kiedy przyszedł do celi, potem zapukał do mnie, to już wiedzieliśmy, że o. Wincenty nie żyje. Ten jeden raz, nie on poszedł do kaplicy, tylko Pan Jezus przyszedł do jego celi. Zastukał i zabrał go, jak ufamy, już na wieczną liturgię Baranka”.

Za dar kapłańskiego posługiwania o. Wincentego w Stowarzyszeniu i za wszelkie dobro, które stało się jego udziałem, podziękował w imieniu obu prowincji pallotyńskich ks. prowincjał J. Lasak, który przemawiając na zakończenie liturgii pogrzebowej podkreślił m.in., że o. Jekiełek „sześćdziesiąt pięć lata kapłaństwa podzielił po równo: trzydzieści [trzy] lata u pallotynów … i trzydzieści dwa u benedyktynów… Jako imię zakonne wybrał imię Wincenty, wiążąc je z Pallottim, żeby w ten sposób połączyć te dwie rodziny, pallotyńską i benedyktyńską, co ukazuje piękno duchowe o. Wincentego… Niech Pan Bóg, któremu starał się być wiernym przez całe życie, jako pallotyn i benedyktyn, będzie dla niego wieczną nagrodę”.

Był dobrym i cenionym kaznodzieją, rekolekcjonistą i misjonarzem, miał bowiem ku temu naturalne zdolności, dobrą pamięć i łatwość słowa. W 1956, w odpowiedzi na apel prowincjała, wyraził gotowość wyjazdu na misje, ale trudności polityczne, organizacyjne i ówczesne braki kadrowe w Polsce, uniemożliwiły pallotynom realizację tych zamiarów. Do końca życia pozostał wdzięczny Stowarzyszeniu, a w modlitwie pamiętał o dawnych swych współbraciach. Ks. Jekiełek był ostatnim żyjącym kapłanem spośród księży wyświęconych w 1951 (ks. Stefan Bajda †4 X 1977, ks. Stanisław Leśniak †24 I 1992, ks. Tadeusz Czulak †5 XII 2010 i ks. Stanisław Marszał †20 X 2014 – inkardynował się w 1967 do diecezji płockiej).





Fotografia górna:
Fotografia dolna 1: Obrazek prymicyjny ks. Kazimierza, AP
Fotografia dolna 2: Ks. Kazimierz ze swymi rodzicami adopcyjnymi Szymonem i Genowefą Zontkami
Oprac.: ks. Stanisław Tylus SAC
Ostatnio zmodyfikowano: 16 lipca 2016 (uzupełniono 30 listopada 2016)

*****

Materiały źródłowe: Prymicje księdza Kazimierza Jekiełka, „Wiadomości Polskiej Prowincji Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego” 1952, nr 11, s. 161-163.


Jest pierwsza niedziela lipca. Słońce od rana pięknie przygrzewa, jakby chciało przyczynić się do uświetnienia prymicji księdza Kazimierza. Uroczyście i radośnie dzisiaj w Osieku koło Oświęcimia. Za chwilę złoży Bogu ofiarę syn tej ziemicy, dobrze wszystkim znany, ksiądz Kazimierz.

Plebania pięknie ubrana w zieleń, skąd właśnie ma wyruszyć procesja. Przy bramie wita zjeżdżających gości orkiestra Księży Salezjanów. Plac przed kościołem zalega mrowie ludzi, bo trzeba wiedzieć, że Osiek jest jedną z większych parafii w [archi]diecezji krakowskiej. Na pół godziny przed sumą wyrusza procesja z kościoła i ustawia się przed plebanią. Ksiądz Kazimierz w tym czasie, ubrany do Mszy św. przyjmuje wiersze dzieci i przedstawicieli stowarzyszeń katolickich. Punktualnie o godz. 11.00 rusza procesja przy dźwiękach orkiestry z pieśnią „Serdeczna Matko” do kościoła. Mszę św., mimo że pierwszą, odprawił Ksiądz Prymicjant pewnie, choć nie bez malującego się na jego twarzy wzruszenia. Kazanie o powołaniu i godności kapłańskiej wygłosił ks. rektor [Wiktor] Bartkowiak. Podczas Mszy św. śpiewał na przemian to cały kościół pełną piersią, jak to śpiewa śląski lud, to znowu chór sodalicji mariańskiej. Po Mszy św. ks. Prymicjant udzielił wiernym błogosławieństwa. Ze wzruszeniem przyjmowali go Osieczanie. Po dziękczynieniu ks. Kazimierz we wieńcu wraca na plebanię.

Tu druga część prymicji. Goście zajęli miejsca za stołami suto zastawionymi. Teraz przemówił ks. proboszcz [Władysław] Grohs słynący z krasomówstwa. Mówił o tym, że ks. Kazimierz jest własnością Osieczan – ma ich przeto uświęcać, do czego nawiązując ks. rektor Bartkowiak zaprzeczył, twierdząc, że jest własnością Stowarzyszenia. Następnie przemówił jeszcze jeden ksiądz z cygarniczką najdłuższej sorty, a wreszcie świecki profesor, który powiedział, wyrażając swą radość, że przybył specjalnie na tę uroczystość na życzenie swej żony, by mógł przeżycia opowiedzieć swym dzieciom. Po południu Ksiądz Prymicjant odprawił uroczyste nieszpory. W końcu uczniowie Księży Salezjanów zorganizowali ognisko. Tak zakończył się jeden z najpiękniejszych dni ks. Kazimierza.



Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

75.lecie kapłaństwa ks. Tadeusza Płonki SAC

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 2 stycznia 2018

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2017):ks.Baraniecki Jan Antoni (†4 V 2017), ks. Czerwonka Piotr (†9 II 2017), ks. Dusza Stefan (†21 IX 2017), ks. Dziczek Marian (†27 VI 2017), bp Hennemann Franziskus Xaver (†17 I 1951), ks. Kietliński Henryk (†4 III 2017), m. Knaus Maria (†18 II 2012) ☼, bp Lenhof Herbert (†13 X 2017), ks. Maślanka Józef (†6 I 2017), ks. Skuza Ludwik (†16 VII 2017), bp Trevisan Alberto (†18 III 1998), s. Wojtczak Consumata (†23 IX 2017), ks. Zdaniewicz Witold (†14 X 2017);
-(od VII 2016): bp Hippel Bruno August (†7 XI 1970), o. Jekiełek Wincenty (†12 VII 2016) **, Kluczewski Władysław (†11 V 1952), ks. Kopeć Jerzy (†6 X 2016) , Krzak Tadeusz (†15 V 1936), ks. Krzeski Józef (†4 X 2016) , ks. Milewski Aleksander (†14 IX 2016), ks. Murawski Czesław (†26 IX 2016), br. Olczyk Stefan (†9 XI 2016), ks. Osmólski Edmund (†12 VII 2016), ks. Skolaster Hermann (†4 VIII 1968) ✺, Spierewka Piotr (†20 VII 1949), Sł. B. bp Vieter Heinrich (†7 XI 1914), ks. Zarzycki Roman (†11 VII 2016), ks. Zyglewicz Stanisław (†4 XII 2016).

Zmienione lub uzupełnione biogramy
-(od I 2017): br. Anbild Wiktor (†5 III 1987), ks. Arendt Alojzy (†26 VI 1982), ks. Bajgrowicz Ludwik (†3 I 2010), ks. Baumgart Władysław (†22 VI 1966), ks. Baszanowski Ignacy (†15 XII 1923), s. Bilicka Judyta (†2 I 2015), ks. Cardi Giacinto (†19 V 1956), ks. Chamier-Gliszczyński Leon (†22 III 1996) **, s. Choszcz Daniela (†1 III 2002), ks. Czapla Stanisław (†7 IV 1971), br. Derda Leon (†27 XII 1964), Sł. B. Engling Josef (†4 X 1918), ks. Grimme Max (†26 III 1954) ✺, ks. Hoffmann Karl (†22 II 1968), ks. Hübner Alojzy (†2 V 1922), ks. Janik Jan (†1 VI 2008), ks. Jaworski Stanisław (†4 I 1974), ks. Kamiński Bolesław (†1943) **, kl. Kęsy Henryk (†6 II 1975), Sł. B. br. Krawczewicz (Krawcewicz) Paweł (†11 III 1945), ks. Kordecki Michał (†28 II 1983), ks. Krupnik Emil (†4 X 2003), s. Kulas Prakseda (†6 VIII 2002), ks. Maćkowski Jan (†29 VIII 1952), ks. Madej Franciszek (†16 VII 1991), ks. Majewski Alojzy (†12 XI 1947), br. Mazurek Józef (†14 I 1980), ks. Mąkinia Franciszek (†27 XII 2014), ks. Męcikowski Alfons (†17 XII 1946), ks. Mielewski Kazimierz (†1992), br. Nalborski Władysław (†27 VII 1978), br. Ossowski Ignaz (†9 I 1903) *, ks. Pączek Walerian (†17 VI 2001) **, ks. Pęzioł Jan (†19 VII 1979), ks. Piskorek Eugeniusz (†9 VI 2007), ks. Purol Antoni (†25 III 1977) **, s. Puzdrowska Janisława (†27 IV 2010), Sł. B. ks. Reinisch Franz (†21 VIII 1942), ks. Robak Stanisław (†14 X 1988), br. Salamak Józef (†14 II 1962), br. Sawicki Jerzy (†5 VII 1975), ks. Siuda Walerian (†11 X 1953), ks. Skorżyński Marian (†15 X 1981), ks. Stecz Józef (†10 III 2001), ks. Strzelecki Marek (†7 II 2006), ks. Vaccari Francesco (†20 I 1856), ks. Wędzioch Czesław (†30 IV 1982), ks. Wierzbica Stanisław (†10 V 1977), s. Wojtach Bonita (†9 VI 2010), ks. Zadrożny Mirosław (†20 VI 2012), ks. Zaraza Augustyn (†27 XII 1956);
-(od VII 2016): ks. Bemke Leon (†25 V 1984), ks. Bielski Tomasz (†20 VII 1978), ks. Boniewicz Edmund (†7 V 2006), ks. Ciastoń Władysław (†24 X 1991), ks. Cieślak Leon (†15 VIII 1953), ks. Ciupa Łukasz (†29 XII 2015), ks. Curzydło Ignacy (†27 II 2011), ks. Dąbrowski Józef (†27 XII 1992), ks. Dobski Jan (†3 VI 2011), ks. Faà di Bruno Giuseppe (†18 IV 1889), ks. Folejewski Feliks (†22 IX 2015), ks. Gliński Tadeusz (†21 XI 1993), br. Grabicki Leon (†2 VI 1927), ks. Hadziewicz Witold (†3 XI 1989), ks. Herkt Henryk (†21 IV 2005), Bł. ks. Jankowski Józef (†16 X 1941), ks. Jaroch Antoni (†16 II 2008), Sł. B. ks. Kentenich Josef (†15 IX 1968), Sł. B. ks. Kilian Franciszek (†10 XI 1941), ks. Kobielus Konstanty (†18 VII 1984), ks. Korbecki Tadeusz (†9 III 2016), ks. Krawczyk Ludwik (†20 IV 1986), ks. Kugelmann Max (†12 II 1935), ks. Lesiak Józef (†22 IX 1999), ks. Matyka Józef (†18 IV 1995), ks. Mącior Tomasz (†13 VII 1942), ks. Melia Raffaele (†11 XI 1876), ks. Misiak Alojzy (†22 XII 2004), ks. Möhler Wilhelm (†9 VII 1981), ks. Mozolewski Włodzimierz (†21 IV 2016), br. Nowak Ludwik (†14 IX 1944), Św. Wincenty Pallotti (†22 I 1850), br. Panek Jan (†14 IV 1991), kl. Paprocki Jerzy (†13 VIII 1944), ks. Parzyszek Kazimierz (†16 III 1983), ks. Piaskowy Stanisław (†2 VII 2002), br. Przybylski Walenty (†17 XII 1926), br. Regulski Bronisław (†16 IV 1942), ks. Rut Zygmunt (†18 X 1992), ks. Sadzik Józef (†26 VIII 1980), Bł. Sanna Porcu Elisabetta (†17 II 1857), Bł. ks. Stanek Józef (†23 IX 1944), ks. Stefanowski Jan (†31 VIII 1987), ks. Suwała Stanisław (†31 X 1992), ks. Szczotka Franciszek (†8 III 1995), ks. Szczygieł Roman (†8 I 1990), Sł. B. ks. Szulmiński Stanisław (†27 XI 1941), ks. Tarka Roman (†23 IX 1997) **, ks. Turowski Wojciech (†20 XII 1959), ks. Wiater Bronisław (†19 V 1963), br. Wilczyński Jan (†9 X 1981), ks. Wiśniewski Adam (†31 VII 1987), br. Wszołek Ignacy (†29 I 1964), ks. Zbłowski Władysław (†14 VI 2000).

Liber mortuorum w 2018 r. przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną Księgę zmarłych pallotynów. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały sporządzone przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od XI 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie polskich pallotynów i pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 roku, strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostęna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl

2. Stan aktualny biogramów
a) W 2014 roku strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 86 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). W grupie polskich pallotynów znalazły się nowe biogramy: ks. Stanisława Wojtyły (†17 IV 2015), ks. Wendelina Macieja Rysia (†7 VIII 2015), ks. Feliksa Folejewskiego (†22 IX 2015), ks. Łukasza Śleziaka (†4 XI 2015), ks. Czesława Herlendera (†11 XII 2015), ks. Krzysztofa Syrka (†22 XII 2015) i ks. Łukasza Ciupy (†29 XII 2015). Pallotynów polskiego pochodzenia reprezentują: br. Gerhard Nowak (†31 III 1976) i br. Eduard Ossowski (†14 I 1944). Z pallotynek odeszły do wieczności: s. Judyta Bilicka (†2 I 2015), s. Kazimiera Jurek (†22 I 2015), s. Gaudencja Raczoń (†14 II 2015) i s. Gerarda Kitlas (†5 X 2015).
b) W 2015 r., praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi zarówno pod konkretnym biogramem jak i na pasku: Ostatnie zmiany (w dwóch kategoriach: Nowe biogramy – Od VII 2015 r. i Od I 2016 r. oraz Zmienione lub uzupełnione biogramy – Od VII 2015 r. i Od I 2016 r.). Pod określeniem Zmienione lub uzupełnione biogramy autor ma na myśli raczej istotną lub większą partię zmian, niż tylko pewne drobne informacje, które pojawiają się niezależnie od ich zaznaczenia.
c) W 2016 roku dodano 30 nowych biogramów, zaś w 2017r. dodano 13 biogramów.

Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014, 2015, 2016 oraz 2017r.
Kategorie pallotyńskich biogramów XII 2014 XII 2015 2016 2017
Polscy pallotyni 368 375 +10 +10
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 +2 --
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 +1 +3
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 +1 --
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 +4 --
Ekspallotyni (**) 23 23 +2 --
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 -- --
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- +7 --
Razem 471 557 587 600

c) W 2015 roku autor strony przeprowadził kwerendę materiałów w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w archiwum domu pallotyńskiego w Osny (8 I – 8 II 2015). W kraju wykorzystał częściowo materiały zawarte w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej, VIII 2015). Niezależnie od tego, przez cały rok, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji, m.in. np. od: ks. dra Damiana Bednarskiego z Uniwersytetu Śląskiego, prof. Jana Ptaka z KUL, p. Izabeli Pankowskiej, p. Mieczysława i Domiceli Wardynszkiewiczów czy od pallotynek z Gdańska (ul. Malczewskiego). Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować.

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 I 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 7 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺. Do tej grupy weszli: ks. Ruprecht Dausmann (†1981), br. Hermann Jenne (†1935), ks. Josef Jost (†1933), ks. Andreas Kohl (†1925), ks. Bernhard Rieg (†1937), ks. Oskar Sebold (†1942) i br. Johannes Szczygiel (†1935).
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 5 biogramów. Są to życiorysy: Josefa Englinga (†1918), Richarda Henkesa (†1945), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też nazwiska pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, którzy spoczywają na ziemi polskiej. Pierwotna wersja została umieszczona 31 X 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku roku 2016 dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu).
i) Spośród innych planów na rok 2018 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2016) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) listownie lub na adres e-mailowy: stansac@wp.pl

Stroną techniczną Liber mortuorum od 2009 roku zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 2 I 2018
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.