Liber mortuorum

Księga zmarłych polskich pallotynów i pallotynek

Dziś, to jest 3 lipca 2020, mija rocznica śmierci:
ks. Paweł Drews (†1988)

Wczoraj, to jest 2.07.2020, miała miejsce rocznica śmierci:
Sł. B. ks. Jan Szambelańczyk (†1941)
ks. Stanisław Piaskowy (†2002)

W dniu jutrzejszym, to jest 4.07.2020, przypada rocznica śmierci:
ks. Józef Chudziński (†1981)

MATULA Teresa (1939 – 2018), pallotynka

Urodziła się 8 VII 1939 we wsi Zaborze, pow. Cieszyn, w rodzinie Ludwika i Alojzy. Ochrzczona została kilkanaście dni po narodzeniu, 26 VII 1939 w Pierśćcu, pow. Cieszyn, otrzymując imię Anna. Sakrament Bierzmowania przyjęła 10 VII 1951, także w Pierśćcu.

Do zgromadzenia Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego wstąpiła w wieku 19 lat (26 VII 1958). Pierwszą profesję zakonną złożyła w Sucharach 5 VIII 1961, a dokładnie 6 lat później profesję wieczystą (5 VIII 1967). Ukończyła Technikum Włókiennicze w Bielsku-Białej, studia teologiczne na ATK w Warszawie oraz Studium Muzyczno-Liturgiczne w Aninie. Wiele lat służyła Zgromadzeniu jako katechetka i organistka. Posługiwała w Częstochowie (17 lat), Gnieźnie (16 lat), Krakowie (9 lat), Warszawie, Gdańsku, Katowicach i Koszalinie. S. Teresa pełniła również obowiązki przełożonej w Częstochowie i Katowicach. Przez rok prowadziła wykłady z liturgiki i śpiew dla postulantek w Warszawie oraz przez dwa lata śpiew dla postulantek w Gdańsku. Jedna z postulantek wspomina ćwiczenia przed śpiewem psalmów, podczas których Siostra zwracała uwagę na poprawne akcentowanie wyrazów. Czyniła to z łagodnością, a z jej mądrych wskazówek przebijała miłość do liturgii. Chciała, aby Panu Bogu śpiewać jak najpiękniej.

Siostra Teresa wyróżniała się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej. Panią Jasnogórską kochała najbardziej. Obraz Królowej Polski wisiał nad jej łóżkiem. Przez całe lata była w Zgromadzeniu referentką maryjną. Wykonywała tę posługę z wielkim zaangażowaniem. Co roku przygotowywała modlitwę do Matki Bożej, którą wszystkie siostry odmawiały po Apelu Jasnogórskim. Z tych modlitw przebijała otwartość na Ducha Świętego, umiłowanie Matki Bożej, troska o dobro Kościoła, Ojczyzny i Zgromadzenia, pokora, ufność i całkowite zawierzenie, które szczególnie można było obserwować w ostatnich chwilach życia siostry Teresy.

W roku Jubileuszu 100-lecia Objawień Matki Bożej Fatimskiej wyszła z inicjatywą, aby specjalnie uczcić ten rok. Poprosiła, by zakupić do naszego domu nową figurę Matki Bożej Fatimskiej. Figura została kupiona i poświęcona 13 V 2017. Siostra dbała o to, aby liturgiczne święta maryjne zaznaczać odpowiednimi pieśniami i modlitwami. Repertuar pieśni dobierała w zależności od okoliczności i święta. Prowadziła Kółko Różańcowe. Wszędzie tam, gdzie tylko mogła, szerzyła kult Matki Bożej, a także Jej Oblubieńca, św. Józefa.

Służba Bogu i ludziom znaczyła całe życie s. Teresy i nadała piękny kształt jej starości. Ostatnich 16 lat życia spędziła w Gnieźnie. Współsiostry wspominają, że s. Teresę cechowały: pokój serca, życzliwość, miłe pozbawione narzekania usposobienie, promienny uśmiech (podczas dyżuru przy furcie obdarzała radością każdą osobę przychodzącą do naszego domu). Zawsze patrzyła na człowieka od dobrej strony, starała się zawsze zauważyć coś pozytywnego. Z szacunkiem i życzliwością odnosiła się do sióstr, nigdy nie krytykowała. Promieniowała dobrocią, wszystkich obdarzała pełnym miłości spojrzeniem i szczerym uśmiechem.

Jedną ze szczególnie wyróżniających ją cech była wdzięczność serca za najmniejsze nawet przysługi. Zwłaszcza w ostatnim czasie, kiedy przeżywała swoją paschę, dziękowała za wszystko. Chętnie dzieliła się z innymi, ze wspólnotą, tym co sama otrzymała.

Swoje obowiązki wykonywała z wielkim zaangażowaniem. Zlecone prace podejmowała odpowiedzialnie i dobrze się z nich wywiązywała. Gdy choroba postępowała, Siostra nie martwiła się o siebie, lecz o to, kto zagra na Pierwszych Ślubach i Jubileuszu 25-lecia profesji zakonnej.

Jako przełożona była jak prawdziwa matula: troskliwa, opiekuńcza, czuła. Odznaczała się wyjątkową wrażliwością serca. Bardzo zależało jej na każdej siostrze. Zabiegała o to, aby każda czuła się dobrze, była gotowa zrezygnować z czegoś na rzecz innych. Nikt nie był dla niej obojętny. Szukała najlepszych, możliwych rozwiązań, aby zawalczyć o człowieka. Natomiast swoje potrzeby przesuwała na plan dalszy, a cierpienia i trudności ofiarowywała Panu i Jego Matce. Życie s. Teresy znaczyła miłość do Boga i Maryi, do człowieka, Kościoła i Ojczyzny.

Nawet wtedy, kiedy już z wielkim trudem śpiewała, starała się pamiętać o imieninach sióstr we wspólnocie. Mówiła: Dzisiaj zagramy i zaśpiewamy jutrznię dla SIOSTRY, bo są imieniny. Poruszało ją piękno świata. Lubiła przyrodę. Cieszyła się kwiatami, które przynosiły jej siostry (zwłaszcza wtedy, kiedy sama nie mogła już wychodzić z pokoju).

Kiedy Siostra dowiedziała się o swojej nieuleczalnej chorobie, przyjęła to spokojnie, godząc się z wolą Bożą. Cierpliwie i mężnie niosła swój krzyż. Kilka razy, na różnych etapach jej choroby spotykałam się z s. Teresą. Nigdy nie usłyszałam najmniejszego narzekania, skargi, jakiegokolwiek roszczenia czy żalu. Zawsze powtarzała – niech się dzieje wola Boża… W ciszy przyjmowała codzienność, choć bardzo cierpiała. Zawsze, niezmiennie wdzięczna – Bogu i ludziom – za wszystko…

Kiedy pytałam s. Teresę o jej ostatnią wolę, powiedziała: Miałam szczęśliwe życie. Robiłam to, co kochałam – grałam, śpiewałam, katechizowałam. Doświadczyłam wiele dobra, szczególnie teraz – w chorobie. Proszę – niech siostra PODZIĘKUJE siostrom ode mnie. Proszę – niech siostra PRZEPROSI siostry ode mnie. Proszę – niech siostra poprosi w moim imieniu o modlitwę za mnie. Zatem, wypełniając wolę s. Teresy Matuli, w jej imieniu:

– DZIĘKUJĘ – siostrom, za wszelkie dobro, zwłaszcza pełnione na tym ostatnim etapie jej ziemskiego życia, naznaczonym ogromnym cierpieniem. Dziękuję za każdy najmniejszy gest dobroci, życzliwości, za każdą modlitwę, za każdą gotowość usłużenia siostrze Teresie, towarzyszenia jej, dziękuję też Kapłanom posługującym s. Teresie podczas jej choroby: ks. bpowi Bogdanowi Wojtusiowi za przewodniczenie tej Eucharystii i obecnym tu Kapłanom, dziękuję wszystkim, którzy tu dzisiaj przybyli, a szczególnie Rodzinie s. Teresy i tym, którzy otaczają ją swoją modlitwą, niezależnie od tego, gdzie teraz się znajdują.

Gorąco dziękuję Wspólnocie gnieźnieńskiej, w której s. Teresa żyła i umierała. Dziękuję s. Elżbiecie Bryłce, przełożonej wspólnoty, a w sposób szczególny s. Stanisławie Sześciórce, która jako siostra i pielęgniarka, towarzyszyła s. Teresie do samego końca. Dziękuję s. Sylwerii, która nie opuszczała s. Teresy w chorobie, ofiarowując jej swą pomoc.

– PRZEPRASZAM – w imieniu s. Teresy, za to co było może dla sióstr trudne lub przykre.

– PROSZĘ – w jej imieniu, każdą siostrę o modlitwę, aby cieszyła się radością przebywania ze swoim Oblubieńcem przez całą wieczność.

Kochana s. Tereso, jesteśmy wdzięczne Panu Bogu i Tobie za Twoje piękne, pokorne życie, będące naśladowaniem Jezusa Chrystusa, któremu ślubowałaś. Do końca, aż po krzyż cierpienia i śmierci, towarzyszyły Ci trzy dewizy, te same, którymi kierował się w życiu nasz Założyciel, św. Wincenty Pallotti; one stały się także Twoimi: 1. Wszystko dla nieskończonej chwały Bożej. 2. Dla zniszczenia grzechu. 3. Dla zbawienia dusz – w całkowitym zaufaniu Panu Bogu.

1 czerwca, w roku setnej rocznicy odzyskania niepodległości przez naszą Ojczyznę, którą s. Teresa miłowała, i za którą się modliła, w pierwszy piątek miesiąca, s. Teresa – opatrzona świętymi sakramentami – przytuliła się do Najświętszego Serca Jezusa.

W ostatnich dniach, choć jej oczy były zamknięte, a usta nie mogły już śpiewać, współsiostry towarzyszyły jej swoją cichą obecnością i modlitwą. Siostra odeszła pełna ufności i zawierzenia Bogu. Wierzymy, że teraz razem z Maryją, Józefem i Wszystkimi Świętymi wyśpiewuje chwałę Bogu w Trójcy Jedynemu. Wierzymy, że teraz to Maryja mówi jej do serca: Jestem tuż obok Ciebie, jestem z Tobą…, a Ty ze mną…, teraz i na wieki… Siostra Teresa spoczęła na Cmentarzu św. Wawrzyńca w Gnieźnie (sektor A, rząd 2, miejsce 119).



Oprac.: s. Iwona Nadziejko SAC, przełożona prowincjalna i s. Katarzyna Gruca SAC, nowicjuszka
Ostatnio zmodyfikowano: 31 października 2018


Indeks zmarłych według daty śmierci

Alfabetyczny indeks zmarłych

Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci

Miejsca spoczynku polskich pallotynów wraz ze zdjęciami


Ci, co odeszli ze Stowarzyszenia

Więzi Kardynała Franciszka Macharskiego z pallotynami


Rocznice pallotyńskich wydarzeń

Ks. Stanisław Jurkowski SAC, duszpasterz polonijny we Francji

Bereza Kartuska
Suchary

Indeksy i biogramy sporządził ks. Stanisław Tylus SAC
Kontakt: stansac@wp.pl
Stan z 4 marca 2020

Wszelkie prawa zastrzeżone! Kopiowanie, powielanie i wykorzystywanie tekstów i fotografii bez zgody autora strony jest zabronione.

Ostatnie zmiany
Nowe biogramy
-(od I 2020):br. Cuper Jan (†18 II 2020), ks. Kobielus Stanisław (†3 I 2020)

-(2019):ks. Biernacki Andrzej (†23 XII 2018), ks. Czulak Kazimierz (†29 IX 2019), s. Gumul Martyna (†9 IX 2019), bp Orszulik Alojzy (†21 II 2019), s. Rataj Majola (†6 XI 2018), s. Sitarz Władysława (†27 IV 2019), s. Stachnik Estera (†20 IX 2019), s. Szaniawska Helena (†22 VII 2019), ks. Świerkosz Józef (†20 XII 2018), bp Thennatt Thomas (†14 XII 2018), s. Waszczeniuk Jadwiga (†17 XI 2018), ks. Wezdeckij Witalij (†24 VIII 2019), br. Wojciechowski Tadeusz (†12 XII 2019).

-(2018): br. Bandoszek Jan (†28 VII 2018), s. Joniec Speransa (†11 II 2018), ks. Kusznir Bogdan (†26 VIII 2018), ks. Maj Jerzy (†24 VI 2018), s. Matula Teresa (†1 VI 2018), ks. Płonka Tadeusz (†24 VIII 2018), bp Walter Konrad (†20 IX 2018).

Liber mortuorum w 2020 r. Przeszłość i przyszłość

1. Krótka historia strony Liber mortuorum
a) Pierwsze biogramy zmarłych pallotynów ukazały się na stronie internetowej WSD Ołtarzew w styczniu 2007 r. Autorem ich był ks. Janusz Dyl SAC, który tworzył je pod niezrealizowaną przez niego „Księgę zmarłych pallotynów”. W maju 2009 r., wraz z przebudową strony internetowej, zostały one zastąpione życiorysami, które również pochodziły z książki ks. Dyla pt. Pallotyni w Polsce w latach 1907-1947, Lublin 2001, s. 397-475. Te krótkie biogramy zostały doprowadzone do lat 1998-99 (nie były też kompletne i nie uwzględniały członków Regii Miłosierdzia Bożego). Od tego czasu ks. Stanisław Tylus SAC sporządził Indeks zmarłych według daty śmierci i dołączył wszystkie brakujące życiorysy zarówno z obu polskich prowincji, jak i Regii Miłosierdzia Bożego. Na stronie Seminarium ołtarzewskiego biogramy te istniały do 2013 r.
b) Nowe, obecnie istniejące biogramy zmarłych pallotynów, zostały napisane przez ks. Stanisława Tylusa SAC. W 2011 r. zostały one umieszczone na stronie http://www.pallotyni.pl, pod nazwą LIBER MORTUORUM. Początkowo były to tylko biogramy polskich pallotynów i przełożonych generalnych Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego oraz życiorysy pallotynek. Poszerzona i poprawiona ich wersja (ale bez pallotynek i przełożonych generalnych pallotynów) została opublikowana drukiem (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013, ss. 694).
c) W latach 2013-15 strona Liber mortuorum (http://pallotyni.eu/Liber.mortuorum/zmarli_index.php) została poszerzona o życiorysy pallotynów i pallotynek pochodzenia polskiego oraz ekspallotynów, którzy zmarli jako księża diecezjalni lub w innym instytucie życia zakonnego. Od listopada 2014 r. dołączone zostały też biogramy pallotynek pracujących w Polsce lub pochodzących z terenów polskich, jak również ich przełożone generalne. W 2015 r. rozszerzono zakres przedmiotowy strony o nowe kategorie: Słudzy Boży spoza Polski i Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Niezależnie od tego uaktualniane były kategorie Polskich pallotynów i Pallotynek, którzy odeszli do wieczności w okresie lat 2013-15. W celu szybszego znalezienia poszukiwanego biogramu przemodelowano Indeks zmarłych według daty śmierci oraz sporządzono nowy Alfabetyczny indeks zmarłych oraz Indeks zmarłych z podziałem na lata śmierci.
d) W listopadzie 2017 r. strona została umieszczona w domenie https://LiberMortuorum.pl/ skąd jej zawartość jest dostępna w serwisach takich jak: http://www.pallotyni.pl, http://sac.org.pl
e) W 2015 r. strona Liber mortuorum aktualizowana była kilkanaście razy. Pojawiło się na niej 88 nowych biogramów, głównie pallotynek (65). Tego roku, praktycznie w 50% istniejących biogramów, zostały wprowadzone liczne uzupełnienia i poszerzenia, a także poprawiono zauważone błędy. Zmiany w poszczególnych biogramach sygnalizowane są informacjami naniesionymi pod konkretnym biogramem. Pod określeniem Zmienione lub Uzupełnione biogramy autor ma na myśli nie tylko istotną lub większą partię zmian, ale i pewne drobne informacje, które pojawiały się niezależnie od ich zaznaczenia. W 2016 r. dodano 28 nowych biogramów, zaś w 2017 r. pojawiło się 14 biogramów.

2. Stan aktualny biogramów
a) W latach 2018-20 strona Liber mortuorum poszerzyła się o 22 nowych biogramów. W grupie Polskich pallotynów i Pallotynek znalazły się następujące biogramy: s. Speransa Joniec (†11 II 2018), s. Teresa Matula (†1 VI 2018), ks. Jerzy Maj (†24 VI 2018) , br. Jan Bandoszek (†28 VII 2018) , ks. Tadeusz Płonka (†24 VIII 2018) , ks. Bogdan Kusznir (†26 VIII 2018) , s. Majola Rataj (†6 XI 2018) , s. Jadwiga Waszczeniuk (†17 XI 2018) , ks. Józef Świerkosz (†20 XII 2018) , ks. Andrzej Biernacki (†23 XII 2018) , s. Władysława Sitarz (†27 IV 2019) , s. Helena Szaniawska (†22 VII 2019) , ks. Witalij Wezdeckij (†24 VIII 2019) , s. Martyna Gumul (†9 IX 2019) , s. Estera Stachnik (†20 IX 2019) i ks. Kazimierz Czulak (†29 IX 2019), br. Tadeusz Wojciechowski (†12 XII 2019) i ks. Stanisław Kobielus (†3 I 2020) oraz br. Jan Cuper (†18 II 2020). Grupę Przełożonych Generalnych i pallotyńskich biskupów reprezentują: bp Konrad Walter (†20 IX 2018), bp Thomas Thennatt (†14 XII 2018) i bp Alojzy Orszulik (†21 II 2019) .

Tabela. Stan aktualny biogramów na koniec grudnia 2014-2020 r.
Kategorie pallotyńskich biogramów

XII
2014

XII
2015

XII
2016

XII
2017

XII
2018

XII
2019

2020
Polscy pallotyni 368 377 387 395 401 404 +2
Pallotyni polskiego pochodzenia (*) 14 16 18 18 18 18  
Przełożeni generalni i biskupi 19 19 20 22 23 25  
Słudzy Boży spoza Polski -- 5 6 6 6 6  
Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich (✺) -- 7 11 13 13 13  
Ekspallotyni (**) 23 23 25 25 25 25  
Pallotynki (przełożone generalne i siostry pracujące w Polsce lub pochodzące z terenów polskich zostały oznaczone znakiem ☼) 47 112 113 114 118 122  
Przyjaciele SAC i ci, co odeszli od Stowarzyszenia -- -- 7 8 8 8  
Razem 471 559 587 601 612 621 +2

b) W latach 2018-19 autor strony przeprowadził kwerendę materiałów zawartych w archiwum domu pallotyńskiego w Gdańsku (dom przy ul. Elżbietańskiej). Niezależnie od tego, trwała kwerenda materiałów w Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie. Szerokiemu badaniu poddawane były materiały, które autor strony pozyskał wcześniej w Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie, w Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu i w Archiwum Sekretariatu Prowincji Zwiastowania Pańskiego w Poznaniu. Wiele nowych informacji autor otrzymał od osób prywatnych i instytucji. Istniejące biogramy są systematycznie wzbogacane o fotografie, zarówno portretowe, jak i grupowe (sytuacyjne). Zdjęcia pochodzą głównie ze zbiorów Archiwum Prowincji Chrystusa Króla, ale i wielu osób prywatnych, którym pragnę jeszcze raz serdecznie podziękować

3. Zrealizowane plany z ubiegłych lat (zapowiadane i niezapowiadane)
a) Z dniem 12 stycznia 2015 r. zostały wymienione na stronie Liber mortuorum wszystkie dotychczasowe wersje życiorysów pallotynów polskich zmarłych do 2012 r. W ich miejsce wprowadzono biogramy zaczerpnięte z publikacji autora strony (Tylus Stanisław, Leksykon polskich pallotynów 1915-2012, Ząbki 2013). Inne kategorie pozostały bez zmian.
b) Zgodnie z zapowiedziami od sierpnia 2015 r. włączane są stopniowo do strony Liber mortuorum biogramy niemieckich pallotynów, działających przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich. Na chwilę obecną włączono biogramy 13 niemieckich pallotynów, umieszczając przy ich nazwisku symbol ✺.
c) Spośród nie sygnalizowanych wcześniej zmian na stronie Liber mortuorum pojawiła się od maja 2015 r. nowa grupa biogramów, to jest pallotyńskich sług Bożych spoza Polski. Obecnie w jej ramach można znaleźć 6 biogramów. Są to życiorysy: bł. Richarda Henkesa (†1945), bł. Elisabetty Sanny Porcu (†1857), Josefa Englinga (†1918), Josefa Kentenicha (†1968), Franza Reinischa (†1942) i bpa Heinricha Vietera (†1914).
d) Wśród nowych inicjatyw, nie sygnalizowanych wcześniej, należy wymienić dział Materiały źródłowe. Dział ma za zadanie poszerzać naszą wiedzę na temat życia i działalności zmarłego.
e) Dołączono również Miejsca spoczynku polskich pallotynów. Jest to alfabetyczny układ według miejsc pochówków, w których złożono zmarłych Współbraci. Obejmuje zarówno obszar Polski, jak i całego świata. Na końcu listy umieszczono też miejsca pochówków pallotynów z niemieckiej Prowincji Świętej Trójcy, spoczywających na ziemi polskiej, pallotynek i ekspallotynów. Pierwotna wersja została umieszczona 31 października 2015 r.
f) W styczniu 2016 r. umieszczono na stronie Liber mortuorum biogram ks. Antoniego Słomkowskiego †1982, kapłana archidiecezji gnieźnieńskiej, profesora i rektora KUL (i materiały źródłowe, którymi są jego wspomnienia na temat kontaktów z pallotynami), zapoczątkowując w ten sposób grupę przyjaciół SAC. Grupa aktualnie obejmuje 8 nazwisk i będzie ona stopniowo realizowana w najbliższych latach.
g) Uzupełniono i poszerzono biografie w kategorii Niemieccy pallotyni działający przed 1945 r. na obecnych ziemiach polskich i Pallotyńscy słudzy Boży spoza Polski. Kontynuowane będą dalsze prace nad uzupełnianiem i poszerzaniem dotychczasowych biogramów, bowiem kwerenda materiałów archiwalnych dostarcza wiele nowych i nieznanych do tej pory informacji.
h) Na początku 2016 r. dołączono do strony Liber mortuorum zestawienie chronologiczne, które zostało zatytułowane: Rocznice pallotyńskich wydarzeń przypadających w 2016 roku. Autor strony zestawił wydarzenia, jakie dokonały się w latach: 1916 (100 lat temu), 1941 (75 lat temu), 1966 (50 lat temu) i 1991 (25 lat temu). W 2020 r. w miejsce w.w. Rocznic pojawi się Kalendarium pallotyńskie, które autor systematycznie publikuje na swoim profilu FB - https://www.facebook.com/profile.php?id=100012227057005.
i) Spośród innych planów na rok 2020 jawią się następujące: zakończenie Kalendarium dziejów Regii Miłosierdzia Bożego (1946-2019) i sporządzenie Historii domów pallotyńskich należących do Prowincji Chrystusa Króla.

5. Uwagi i prośba o materiały
Wszystkich zainteresowanych biogramami zmarłych pallotynów lub pallotynek proszę o ewentualne spostrzeżenia i uwagi dotyczące treści biogramu lub innych kwestii. Ponadto zachęcam Wszystkich do przekazywania fotografii, informacji lub materiałów (jeśli trzeba, oczywiście do zwrotu) na adres e-mailowy: stansac@wp.pl lub listownie na adres: Pallotyński Instytut Historyczny, ul. Skaryszewska 12, 03-802 Warszawa.

Stroną techniczną Liber mortuorum już od 11 lat (od 2009 r.) zajmuje się Pan Donat Jaroszewski. Za lata współpracy, cierpliwość i wszelaką pomoc w tym zakresie jestem Mu bardzo wdzięczny.

Warszawa 4 III 2020
Stanisław Tylus SAC

Ksiądz dr Stanisław Tylus przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie

Autor strony przy relikwiach św. Wincentego Pallottiego w kościele SS. Salvatore in Onda przy via dei Pettinari w Rzymie (8 XII 2014)





W Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu (7 II 2015)
30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016 Księdza Stanisława Tylusa

30. rocznica święceń kapłańskich. Ołtarzew 10 V 2016. Od lewej księża: Waldemar Seremak, Jerzy Suchecki, Marian Kowalczyk, Tadeusz Pawłowski, Zbigniew Rembisz, Józef Targosz, Andrzej Majchrzak, Stanisław Tylus, Krzysztof Wojda, Kazimierz Szczepanik, Józef Nowak, Edward Grudziński, Wojciech Pietrzak, Edward Szram i br. Franciszek Dziczkiewicz

TYLUS STANISŁAW, LEKSYKON POLSKICH PALLOTYNÓW (1915-2012), APOSTOLICUM Ząbki – PALLOTTINUM Poznań 2013, ss. 694Leksykon polskich pallotynów 1915-2012

Publikacja Leksykon polskich pallotynów zawiera 356 biogramów polskich pallotynów zmarłych w latach 1915-2012. W książce został zastosowany układ alfabetyczny. Do biogramów zostały dołączone fotografie portretowe. Pod każdym biogramem została zamieszczona literatura, zawierająca bibliografię przedmiotową. Publikację zamyka indeks osobowy.

Podstawę źródłową niniejszej pracy stanowią akta osobowe zgromadzone w: Archiwum Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Sekretariatu Prowincji Chrystusa Króla w Warszawie, Archiwum Regii Miłosierdzia Bożego w Paryżu, Archiwum Generalnym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Rzymie i Archiwum Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W pracy zostały uwzględnione „Wiadomości Polskiej Prowincji SAK” (do 1993), „Wiadomości Prowincji Chrystusa Króla” (1993-2012), „Annuntianda. Biuletyn Prowincji Zwiastowania Pańskiego SAK” (1994-2012). Pomocne okazały się katalogi stowarzyszenia i prowincji polskich, czasopisma wydawane przez pallotynów i kroniki poszczególnych domów. Nie bez znaczenia były również relacje ustne żyjących członków stowarzyszenia i przedstawicieli rodzin zmarłych.

Zmarli współbracia tworzyli pallotyńską historię i byli nieomal wszechobecni w wielu dziedzinach polskiej kultury XX-XXI w., np. w nauce, literaturze i wszelkiego rodzaju piśmiennictwie oraz w działalności edukacyjnej, wychowawczej i wydawniczej, a także w pracach na rzecz emigracji, misji i apostolstwa świeckich. Pośród nich są postacie bardzo znane, które wywarły duży wpływ na dzieje Kościoła polskiego, m.in.: ks. Alojzy Majewski, ks. Wojciech Turowski czy Sł. B. ks. Stanisław Szulmiński, albo przeszły do historii Polski dzięki wielkiej miłości do Ojczyzny, jak Bł. ks. Józef Stanek czy ks. Franciszek Cegiełka i wielu innych.

Jednak w Leksykonie znajdują się nie tylko ci najwięksi, ale wszyscy, którzy żyli i działali w polskich strukturach stowarzyszenia w kraju i poza nim. O każdym z nich, nawet najskromniejszym bracie, kleryku czy nowicjuszu, możemy dowiedzieć się wszystkiego, co można było wydobyć ze źródeł i opracowań.

Książka jest już niedostępna w sprzedaży.